Σταυρούλα Βεντούρι (Venix)

Ανοιξε τα μάτια του και κοίταξε τους άσπρους τοίχους. Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και οι σκιές έμπαιναν από το επενδυμένο με πλαστίτη παράθυρο. Σε λίγο θα άναβαν τα φώτα και οι σκιές θα άλλαζαν σχήμα. Μια μουσική, μάλλον από κάποιο τραγούδι παλιό, των νεανικών του χρόνων έρχονταν κατά κύματα στο μυαλό του.
Προσπάθησε για λίγο να θυμηθεί τα λόγια αλλά εγκατέλειψε γρήγορα την προσπάθεια. Σηκώθηκε με κόπο από το επίπεδο και στρογγυλό κρεββάτι ψάχνοντας ενστικτωδώς τον παλμικό διακόπτη στη μία άκρη. Αγγίζοντάς τον, το κομπιούτερ που έλεγχε το σπίτι άναψε τα φώτα, παλιομοδίτικους προβολείς μικρής έντασης και ένα τσιγάρο βρέθηκε αναμμένο στην ειδική υποδοχή δίπλα στο κρεββάτι. Τσαντισμένος το πήρε και το πέταξε στον αποτεφρωτήρα, ανέκαθεν σιχαινόταν να του ανάβουν τα τσιγάρα του από τη λάθος για αυτόν πλευρά. Το πρόβλημα τώρα ήταν να θυμηθεί που είχε αφήσει το πακέτο με τα πανάκριβα άφιλτρα Camel, αγορασμένα στη μαύρη αγορά. Υστερα από λίγο είχε φτιάξει συνθετικό καφέ και καθόταν σε μία πολυθρόνα από μαύρο πλαστίτη κοντά στο παράθυρο.

Η νύχτα είχε απλωθεί πια και τα φώτα στους δρόμους είχαν ανάψει σε όλη τους την ένταση δίνοντας μία κίτρινη απόχρωση στο τοπίο. Πριν από δέκα χρόνια κάποιοι είχαν ανακαλύψει ότι το τελείως κίτρινο χρώμα ήταν το καταλληλότερο για δημόσιο φωτισμό, επειδή, όπως ισχυρίζονταν, επιδρούσε θετικά στον ανθρώπινο ψυχισμό. Σωστό ή λάθος, από τότε όλες οι μεγάλες πόλεις απέκτησαν μία κίτρινη φωταψία. Ηταν περασμένες δέκα όταν βγήκε από την πόρτα του τετραγώνου του, μια τετράφυλλη πόρτα τεραστίων διαστάσεων φτιαγμένη από διπλές επιφάνιες διάφανου πλαστίτη. Κατευθύνθηκε στο κοινό γκαράζ ψάχνοντας στη τσέπη του μαύρου αδιαβροχού για την ηλεκτρονική του κάρτα. Ξαφνικά σταμάτησε απορημένος και κοίταξε τον πορτοκαλί ουρανό. Δεν έβρεχε εκείνο το βράδυ και αυτό ήταν πραγματικά κάτι αξιοπερίεργο. Συνήθως οι βροχές άρχιζαν με τον ερχομό του Δέκατου και δεν σταματούσαν πριν το τέλος του Δωδέκατου. Από όταν άρχιζαν δεν σταματούσαν παρά ελάχιστες ώρες κάθε δεκαήμερο.
«Να δεις που οι Χαμηλοί πάλι θα αρχίσουν να φωνάζουν ότι καταστράφηκε τελείως το κλίμα» σκέφτηκε. Ο δρόμος δεν ήταν βρεγμένος, πράγμα που σήμαινε ότι η βροχή είχε σταματήσει εδώ και ώρα. Μέσα στο γκαράζ άρχισε να σκέφτεται αν θα κατέβαινε προς το κέντρο ή όχι. Αν ήθελε να πάει προς τα εκεί θα έπρεπε να φορτωσει στο αυτοκίνητο το ηλεκτρικό σκούτερ και βαριόταν τρομερά να το κάνει.

Νέα Πόλη Για Νέους Ανθρώπους. Η φράση άστραφτε με κόκκινα γράμματα ύψους πενήντα μέτρων, δημιουργημένα από ολογραφική προβολή με λέϊζερ, στην ατμόσφαιρα μπροστά από την είσοδο της πόλης. Υψωνοταν πάνω από τα ερείπια ενός αρχαίου μνημείου που είχε καταρεύσει την εποχή της Μεταλλαγής.

Στο κέντρο της πόλης μέσα στο Κτίριο Διοίκησης μια ομάδα ανθρώπων συζητούσε γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι. Ειχαν όλοι μερικά κοινά χαρακτηριστικά, που τους έκαναν λίγο παράξενους στην εμφάνιση. Το ύψος όλων ήταν πάνω από 1.90 και τα σώματά τους ήταν εξαιρετικά λεπτά. Εκείνο όμως που τους έκανε να ξεχωρίζουν ακόμα πιο πολύ, ήταν το κεφάλι τους. Τελείως άτριχο με ένα κιτρινωπό χρώμα και σχιστά κίτρινα μάτια, έμοιαζε με ένα υπερμεγέθες λεμόνι. Ανάμεσα τους υπήρχε και ένας κανονικός άνθρωπος ή τουλάχιστον πιο κανονικός από τους άλλους. Καθόταν στην πιο επιβλητική πολυθρόνα, φτιαγμένη από μέταλλο και όχι από κοινό πλαστίτη όπως των υπολοίπων. Ηταν ένας συνοφρυωμένος γέρος άνδρας με άσπρα πλούσια μαλλιά ίσια μύτη και διεισδυτικά μάτια. Το τετράγωνο σαγόνι του δέσποζε στο πρόσωπό του και η έκφρασή του έδειχνε μια βαθιά δυσαρέσκεια.

- Δηλαδή πιστεύετε ότι αυτό το πράγμα βρίσκεται σίγουρα στην πόλη και κυκλοφορεί ελεύθερο; είπε με βαθειά και ταυτόχρονα μελωδική φωνή.
- Είναι μάλλον σίγουρο κύριε πρόεδρε, απάντησε ο πιο κοντινός του από τους άλλους.
- Γιατί; ύψωσε την φωνή ο πρόεδρος, αυτό είναι που δεν μπορώ να καταλάβω. Ποιός έχει συμφέρον να το κάνει αυτό; Αμεσοι εχθροί του κράτους στο εσωτερικό δεν υπάρχουν, κι ορισμένοι φανατικοί είναι τελείως ανίσχυροι και περιορίζονται μόνο σε τρομοκρατικές επιθέσεις. Εξάλλου μια τέτοια κίνηση προϋποθέτει την ύπαρξη υψηλής τεχνολογίας, τόσο υψηλής που αποκλείεται να υπάρχει στην χώρα.
- Ολα αυτά είναι σωστά κύριε πρόεδρε, απάντησε κάποιος από την άλλη άκρη του τραπεζιού. Αρα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στο εξωτερικό, σε πιθανούς εχθρούς ή «συμμάχους».
- Υπονοείς τους νεοισλαμιστές ή κάτι πιο μεγάλο από αυτούς; στο δεύτερο μέρος της φράσης η φωνή του προέδρου χαμήλωσε αισθητά.
- Δεν υπονοώ τίποτα κύριε, απλά πιστεύω ότι πρέπει να εντοπίσουμε τους αποστολείς αυτού του «δώρου» και μάλιστα πριν είναι αργά.
- Πριν όμως από αυτό, είπε εκείνος που είχε απαντήσει πρώτος στον πρόεδρο, πρέπει να βρεθεί και να εξοντωθεί το ίδιο το «δώρο», σε αυτό το σημείο δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ένα ελαφρό ειρωνικό χαμόγελο.
- Ολα πρέπει να γίνουν πολύ προσεκτικά, είπε κάποιος που δεν είχε μιλήσει ως τότε, με όλες τις τρέχουσες εσωτερικές διαμάχες και τα προβλήματα που δημιουργεί η διένεξη Νέων και Παλιών ανθρώπων μια τέτοια ιστορία θα μπορούσε άνετα να μας στείλει όλους σπίτια μας και μια καινούργια κυβέρνηση από το συνασπισμό των Κριτών με τους Χαμηλούς να αναλάβει.
- Μην νομίζεις ότι θα μπορέσουν να παραμείνουν για πολύ στην εξουσία με μια τέτοια βόμβα στα πόδια τους, είπε ο πρόεδρος και ο ειρωνικός απόηχος ήταν ευδιάκριτος στην φωνή του. Εξάλλου αν δεν μπορέσουμε να λύσουμε εμείς το πρόβλημα να είσαι σίγουρος ότι ούτε και αυτοί θα μπορέσουν.
- Προτείνω άμεσο έλεγχο σε όλους τους Παλιούς Ανθρώπους, είπε εκείνος που ήταν στην άκρη του τραπεζιού, θα χρειαστούν μόνο τρείς μέρες από τις Ομάδες Τάξης για να το κάνουν.
- Μην γίνεσαι ανόητος, είπε απότομα ο πρόεδρος, μόλις τώρα είπαμε ότι πρέπει να κινηθούμε διακριτικά και ύστερα οι Παλιοί Ανθρωποι θα το δούν σαν ένα μέτρο εναντίον τους, στο κάτω κάτω δεν πρέπει να ξεχνάς ότι αποτελούν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της εκλογικής μας πελατείας, το μεγαλύτερο θα έλεγα, κατάλαβες λοιπόν καλέ μου νεοάνθρωπε ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Ο άλλος πήρε μία έκφραση προσβεβλημένου ξαφνιάσματος στο άκουσμα των τελευταίων λόγων του προέδρου. Εκείνος το πρόσεξε και πήρε αμέσως την καλόβολη έκφραση ενός εξ επαγγέλματος πολιτικού.
- Ελα μην συγχίζεσαι, του είπε φιλικά, φαίνεται ότι μερικές φορές επηρεάζομαι κι εγώ άθελά μου από την προπαγάνδα των παλαιανθρώπων. Οι μόνες οδηγίες που μπορώ να δώσω, συνέχισε απευθυνόμενος σε όλους, είναι διακριτικός έλεγχος, όσο σημαντικό κι αν είναι το να το βρούμε, άλλο τόσο σημαντικό είναι να μην προκληθεί θόρυβος.

Εξω είχε αρχίσει και πάλι να βρέχει. Το αυτοκίνητο προχωρούσε απαλά στον βρεγμένο δρόμο. Το κομπιούτερ που έλεγχε την άνεση των επιβατών είχε επιλέξει κάποιο μουσικό κομμάτι από ένα chip και το εσωτερικό του αυτοκινήτου ήταν πλημμυρισμένο από μουσική, κάπνιζε ένα τσιγάρο όταν αποφάσισε ότι δεν του άρεσε αυτό που άκουγε, διάλεξε ένα καινούργιο chip και το έβαλε στην ειδική υποδοχή. Οι προβολείς του αυτοκινήτου φώτιζαν την μεγάλη λεωφόρο και συναγωνίζονταν τον κίτρινο φωτισμό. Ηταν ένα από τα κομμάτια της πόλης που δεν είχε αλλάξει τόσο πολύ. Ψηλά κτίρια και όχι τετράγωνα βρίσκονταν στις δύο πλευρές του δρόμου.

Εκοψε ταχύτητα και πλησίασε ένα στέγαστρο στην άκρη του δρόμου. Τρείς Σύντροφοι στέκονταν κάτω από αυτό και επιδύκνειαν τα κάλλη τους προφυλαγμένες από την βροχή. Δύο άλλα αυτοκίνητα είχαν σταματήσει μπροστά στο στέγαστρο και οι οδηγοί τους συζητούσαν από τα ανοιχτά τους παράθυρα, όσο μπορείς βέβαια να συζητήσεις με μια σύντροφο. Σταμάτησε πίσω από τα άλλα δύο αυτοκίνητα και περίμενε. Ο οδηγός του πρώτου έφυγε χωρίς να πάρει καμμία μαζί του, ενώ ο οδηγός του δεύτερου πήρε μια κοντή μελαχροινή που φορούσε μια ολόσωμη κατακόκκινη φόρμα. Σταμάτησε μπροστά στο στέγαστρο αλλά δεν άνοιξε το παράθυρο, οι δύο σύντροφοι τον κοίταξαν με το σβησμένο βλέμμα τους. Είχε ξανακάνει κάτι τέτοιο στο παρελθόν, αλλά θυμήθηκε την δυσάρεστη αίσθηση που ένοιωσε την στιγμή του οργασμού. Με μια κίνηση του κεφαλιού του απόδιωξε τις σκέψεις και το χέρι του κατευθύνθηκε στο παλμικό διακόπτη που άνοιγε τα παράθυρα. Φευγαλέα σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να αποκτήσει ένα αυτοκίνητο με υπολογιστή που να δέχεται προφορικές εντολές, αλλά αγαπούσε αυτό το παλιομοδίτικο ασημί αυτοκίνητο. Η μια από τις Συντρόφους πλησίασε.

Φορούσε μια μακριά αδιάβροχη κάπα από διάφανο πλαστίτη, κάτω από αυτήν μόνο ένα μαύρο κομμάτι από δέρμα σκέπαζε το αιδοίο της. Είχε κάτασπρο δέρμα και μαύρα μαλλιά.- Την κάρτα σου, της είπε με επίπεδη φωνή. Εκείνη του έτεινε το χέρι της με την άσπρη γυαλιστερή κάρτα. Την πήρε και την κοίταξε. Ηταν της εταιρίας BIO-TRANS, αριθμός 345ΖΖ023, ημερομηνία παραγωγής κυτταρικού πρωτοπλάσματος 19-4-2028, ημερομηνία παραγωγής επιθυλιακού ιστού 3-6-2028, τιμή 4000 μέταλα. Σήκωσε τα μάτια του από την κάρτα, εκείνη έσκυψε για να συγκρίνει τον αριθμό που ήταν στο δεξί μαγουλό της με αυτόν της κάρτας. - Θα με πάρεις μαζί σου; τον ρώτησε με άδεια από κάθε χρώμα φωνή. - Ναι, απάντησε και την ίδια στιγμή σκέφτηκε την κάμερα του στεγάστρου που σημείωνε τον αριθμό του αυτοκινήτου του. Οπως του είχε πει κάποιος, οι Σύντροφοι κόστιζαν αρκετα στην εταιρία παραγωγής τους και έπρεπε να προστατευθούν σαν επένδυση. Στο παρελθόν είχαν σημειωθεί κρούσματα απαγωγών ακόμα και μερικές καταστροφές Συντρόφων από ψυχολογικά ασταθείς τύπους, αλλά με το μέτρο αυτό όλα άλλαξαν. Ενα αυτοκίνητο ήταν ο πιο σίγουρος τρόπος για να εντοπίσης κάποιον, μια και δεν μπορούσε να κλαπεί καθώς το κομπιούτερ πλοήγησης δεν θα υπάκουγε στις διαταγές ενός ξένου και ταυτόχρονα θα μπορούσε να μεταδώσει άμεσα στις ομάδες τάξης τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του. Η Σύντροφος μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο που την ίδια στιγμή ξεκίνησε για τον σταθμό που ήταν μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω. «Είναι χαζό να παίρνεις μια πόρνη για να την πάς σε ένα ειδικό σημείο για τέτοιου είδους ιστορίες. Γιατί οι εταιρίες δεν έβαζαν τα στέγαστρα κατευθείαν μέσα στο σταθμό», σκέφτηκε. Κατά βάθος όμως ήξερε την απάντηση. Οι εταιρίες ήθελαν να διατηρήσουν την παλιά συνήθεια του «ψαρέματος» του πελάτη και όλων τον παρεπομενων, έτσι ώστε να υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι πήγαινες με αληθινή πόρνη, πράγμα που δεν ήταν αλήθεια μια και οι τελευταίες είχαν εξοντωθεί σε θαλάμους διάσπασης την εποχή του Ηθικού Καρόλου. Ο σταθμός ήταν μια σχετικά σκοτεινή αλάνα και διάφορα αυτοκίνητα βρίσκονταν ήδη εκεί.

Μόλις το αυτοκίνητο σταμάτησε η Σύντροφος άρχισε να τον χαιδεύει και να του βγάζει το αδιαβροχό του. Παρατήρησε ότι οι κινήσεις ήταν αργές σαν του ανθρώπου που μόλις ξυπνάει από βαθύ ύπνο. Εφερε στο μυαλό του τα απλανή μάτια της που τώρα δεν μπορούσε να τα δεί καθώς εκείνη είχε σκύψει επάνω του. Ξαφνικά αισθάνθηκε την γλώσσα της να τον αγγίζει και εντελώς απότομα σαν ένα διακόπτης να άνοιξε στο μυαλό του ένοιωσε μια αβάσταχτη κούραση. Την ίδια στιγμή μια ομάδα τάξης έμπαινε μέσα σε ένα κέντρο ψυχαγωγικής ανασυγκρότησης που βρισκόταν κοντά στο κέντρο της πόλης. Ηταν ένα ισόγειο κτίσμα στις ρίζες ενός ελάχιστα δασωμένου λόφου, από τους τελευταίους του είδους του μέσα στην πόλη. Το εσωτερικό του ήταν φωταγωγημένο από την πιο πρόσφατη ανακάλυψη για καταναλωτικά ηλεκτρονικά, μια σειρά προβολείς που εξέπεμπαν ενέργεια σε ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος λίγο πιο κάτω από το υπεριώδες. Με κατάλληλα γυαλιά που προμηθευόσουν στην είσοδο, μπορούσες να ζήσεις μια απόλυτα ψυχεδελική εμπειρία. Ολα τα χρώματα αποκτούσαν μια ξεχωριστή φωτεινότητα και ο κενός χώρος γέμιζε από περίεργες ομιχλώδεις σκιές. Παρόλα αυτά δεν είχε πρόβλημα να κινηθείς στο εσωτερικό καθώς το μυαλό σου δεν επηρεαζόταν. Οι άνθρωποι της ομάδας τάξης προχώρησαν μέσα χωρίς τα ειδικά γυαλιά και με φακούς στα χέρια, μια και το εσωτερικό ήταν θεοσκότεινο για το γυμνό μάτι. Ο ένας κατευθύνθηκε προς τον πάγκο όπου σερβίρονταν τα ποτά. Μετά την απαγόρευση του αλκοόλ τα κέντρα αυτού του είδους πρόσφεραν μία σειρά από ελαφρά ψυχοφάρμακα που δεν προκαλούσαν εθισμό και είχαν διάφορες γεύσεις και βραχύχρονες παρενέργειες. Μπορούσες να ζητήσεις κατατονικά ή διεργετικά, σεξότροπα και psyco, τα τελευταία μάλιστα ήταν πολύ της μόδας. Ο πάγκος σερβιρίσματος ήταν το μόνο σημείο που περιβαλλόταν από μια γαλαζωπή αχλύ.

- Παρατήρησες τίποτα ασυνήθιστο απόψε; ρώτησε εκείνος που είχε κατευθυνθεί προς τα εκεί τον άνθρωπο που σερβίριζε.
- Σαν τι δηλαδή; ρώτησε ο άλλος, ρίχνοντας ένα βλέμμα στην μαύρη στολή με τα ασημένια διακριτικά του άλλου.
- Οτιδήποτε.
- Δεν είδα τίποτα το ιδιαίτερο, είπε ο σερβιτόρος και την ίδια στιγμή το χέρι του αστυνομικού ήταν πάνω από το πάγκο και τον κρατούσε από το λαιμό.
- Ακουσε νεάνθρωπε, είπε καθώς ο σερβιτόρος άνηκε στην χαρακτηριστική εκείνη ομάδα, ξέρεις ότι η ποινή για παρενόχληση του έργου της τάξης είναι θάνατος στον διασπαστή και να ξέρεις ότι εγώ θα σε έστελνα κατευθείαν εκεί ώστε να λιγοστέψει κατά έναν η γαμημένη η φάρα σας. Προσπάθησε λοιπόν να θυμηθείς.
- Πραγματικά δεν συνέβη τίποτα αξιωματικέ, είπε ο άλλος χωρίς το πρόσωπό του να δείξει το παραμικρό. Το χέρι του αλλου εξακολουθούσε να τον κρατάει και για μια στιγμή τα άτριχα βλέφαρα του νεανθρώπου τρεμόπαιξαν. Εκτός, να από εκείνη την γυναίκα.
- Ποια γυναίκα ;- Μια περίεργη κοπέλλα γύρω στα είκοσι.
- Λοιπόν;
- Ηρθε πριν μια ώρα περίπου, ο σερβιτόρος κόμπιασε για μια στιγμή. Παράγγειλε μόνο βιταμινούχο νερό, ύστερα άρχισε να περιφέρεται από τραπέζι σε τραπέζι και μίλησε με διάφορους. Πολλοί άρχισαν να συμμετέχουν στην συζήτηση, ύστερα εντελώς ξαφνικά σηκώθηκε και έφυγε, αρκετοί με ρώτησαν αν την ήξερα.
- Τι συζητούσαν;
- Λοιπόν αυτό είναι το πιο παράξενο, συζητούσαν για ένα παλιό μεγάλο μνημείο που ήταν δίπλα σχεδόν από εδώ και που ισοπεδώθηκε την εποχή της Μεταλλαγής, την άκουσα να το περιγράφει, ήταν μεγάλο και άσπρο με ελειψοειδές σχήμα. Οι περισσότεροι βέβαια δεν ήθελαν να συζητήσουν για κάτι τέτοιο ούτε έδειχναν διατεθημένοι να παραδεχτούν ότι το γνώριζαν. Εγώ ο ίδιος έβαλα τέλος στη συζήτηση λέγοντας ότι η Μεταλλαγή είναι πλέον γεγονός εδώ και δεκαετίες και είναι άσκοπο να συζητάει κανείς για το παρελθόν και μάλιστα την στιγμή που και οι ελάχιστοι που το θυμούνται προσπαθούν να το ξεχάσουν.
- Μετά;
- Με αυτή την κουβέντα ο κύκλος που είχε δημιουργηθεί γύρω της άρχισε να σπάει και αυτή έφυγε.
- Προς τα που πήγε ;
- Οσο γι αυτό δεν έχω ιδέα. Ο αξιωματικός τον άφησε και γύρισε προς τους άνδρες του .
- Ολα αυτά θυμίζουν τις οδηγίες που πήραμε, είπε, ξαμολυθείτε δεν πρέπει να έχει πολύ ώρα που έφυγε, ύστερα γύρισε προς τον σερβιτόρο, τι φορούσε; - Ενα μαύρο ολόσωμο αδιάβροχο και ένα καπέλο με μεγάλο γείσο σε ίδιο χρώμα.
- Περιέγραψε την εκτενώς και γρήγορα .
- Ηταν γύρω στα είκοσι, πολύ όμορφη, πολύ άσπρο δέρμα και μεγάλα μάτια, τα μαλλιά της μου φάνηκε ότι ήταν μαύρα αλλά δεν μπόρεσα να διακρίνω καλά.
- Λοιπόν δεν χρειάζεται τίποτα άλλο είπε ο αξιωματικός προς τους άλλους, φύγετε και με αυτά τα λόγια κατευθύνθηκε και αυτός προς την έξοδο. Προχωρούσε μόνη της στην βροχή όταν την είδε. Του έκανε τρομερή εντύπωση το περπατημά της, διάφορα επίθετα πέρασαν από το μυαλό του προκειμένου να το περιγράψει, κομψό, αριστοκρατικό, επιβλητικό, ξεχασμένες λέξεις. Υστερα σκέφτηκε μεγαλόφωνα, κάτι που συνήθιζε τελευταία «έχει κάτι πολύ παλιό επάνω της». Από μακριά ακούστηκε ο διαπεραστικός ήχος της σειρήνας ενός οχήματος τάξης. Εκείνη σταμάτησε και κοίταξε προς τη κατεύθυνση του ήχου. Υστερα κοίταξε γύρω της και είδε το αυτοκίνητό του που ρόλλαρε αργά. Μια εσωτερική παρόρμηση τον έκανε να σταματήσει. Εκείνη άρχισε να βαδίζει προς το μέρος του.
«Σκέτο παρελθόν»ψυθίρισε μέσα από τα δόντια του, καθώς την κοίταζε να τον πλησιάζει. Στάθηκε μπροστά στο παράθυρό του και τα μάτια της καρθώθηκαν στα δικά του. «Τι θέλει τώρα;» αναρωτήθηκε και μισόκλεισε τα μάτια του.

Τότε συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο, η κοπέλλα του έκανε νόημα να κατεβάσει το τζάμι. Προς στιγμή όλη η κοινωνική συμβατικότητα πέρασε από το μυαλό του. Ηταν αδύνατο να συμβαινε αυτό που έβλεπε, οι παλιοί άνθρωποι είχαν διακόψει κάθε είδους επαφή στο δρόμο, η πρώτη κοινωνική αρχή υπαγόρευε κάτι τέτοιο, «φυσικά ήταν μια πρακτική ανάγκη» σκέφτηκε «με τόσους ψυχοτροποποιημένους και με την Ασθένεια ΙΙ να πλανιέται σαν φόβητρο τέτοιου είδους επαφές έπρεπε να καταργηθούν». Υστερα χωρίς να καταλαβαίνει τι ακριβώς κάνει κατάβασε το τζάμι.
- Γειά, μπορείς να με πάρεις μαζί σου; Το μυαλό του αδυνατούσε να το χωρέσει, αισθάνθηκε προσβεβλημένος σαν κάποιος να παραβίαζε τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια του εαυτού του ή να τον είχε βρίσει κατάμουτρα.
- Δεν καταλαβαίνω, είπε .
- Κοίτα, βιάζομαι θέλεις να σου τα εξηγήσω αργότερα, είπε η κοπέλλα και έκανε το γύρω του αυτοκινήτου βάζοντας το χέρι στην πορτα του συνοδηγού. Ηξερε ότι το κομπιουτερ του αυτοκινήτου δεν θα επέτρεπε την είσοδο παρά μόνο αν αυτός έδινε τέτοια εντολή. Η έκπληξη του ήταν τόσο μεγάλη που ασυναίσθητα το χέρι του άγγιξε τον παλμικό διακόπτη. Η πόρτα άνοιξε και εκείνη μπήκε γρήγορα μέσα.
- Μπορούμε να ξεκινήσουμε σε παρακαλώ και μια σκιά αγωνίας πέρασε και χάθηκε από τα μάτια της καθώς εκείνος άρχισε να απομακρύνεται. Προχώρησε προς τα βόρεια της πόλης και οδηγούσε σιωπηλός χωρίς να μπορεί ακόμα να αρθρώσει λέξη από την έκπληξη που σιγά σιγα άρχισε να μεταβάλλεται σε εκνευρισμό. Υστερα από τρία λεπτά ο εκνευρισμός κατέπνιξε τα υπολλείματα της όποιας έκπληξης ένοιωθε. Ανοιξε το στόμα του να μιλήσει αλλά το ξαναέκλεισε. Η κοπέλλα που τόση ώρα τον παρατηρούσε μίλησε πρώτη.
- Απολογία, είπε κάνοντας και την τυπική έκφραση της μετάνοιας - λύπης, το ξέρω ότι ήταν μάλλον προσβλητικό για σένα αυτό που έκανα αλλά ήταν μεγάλη ανάγκη.
- Αναγνώριση; ρώτησε εκείνος, μια και είχε χρησιμοποιήσει νέα γλώσσα δεν έβλεπε γιατί αυτός θα έπρεπε να μην κάνει το ίδιο.
- Με λένε Μεμ, θα σε πείραζε να μιλήσουμε στην παλιά γλώσσα; έρχομαι από μακρυά και δεν είμαι εξοικιωμένη με την νέα γλώσσα. «Αντίθετα μοιάζεις ιδιαίτερα ε... εξοικιωμένη με την πολύ παλιά διάλεκτο» σκέφτηκε αλλά δεν της το είπε.
- Δεν πειράζει στο κάτω κάτω και εγώ έχω ένα πολύ παλιό όνομα που μοιάζει σαν να βγήκε από την αρχαία εποχή, «και μου δημιουργεί ήδη πολλά προβλήματα, όπως και το αυτοκίνητο μου» πρόσθεσε στον εαυτό του, «με λένε Ιανό» είπε μεγαλόφωνα.
- Υπέροχα του είπε εκείνη, μου αρέσει πολύ το όνομά σου. - Από που έρχεσαι; την ρώτησε χωρίς να έχει ξεπεράσει το σοκάρισμά του .
- Ω από πολύ μακρυά, δεν έχει και τόση σημασία.
- Τι εννοείς; θα έλεγα ότι αντιθέτως έχει και πολύ μάλιστα, που είναι η κάρτα εισόδου σου;
- Εχω κάρτα εσόδου και μάλιστα είναι πολύ βάλιντο, του είπε. Ο ιδιωματισμός τον έκανε να χλωμιάσει από αμηχανία, συνήθως σε αυτό το μέρος της πόλης δεν χρησιμοποιούσαν σλανγκ.
- Μπορώ να την δώ; Εκείνη έβγαλε από την τσέπη της την γκρίζα κάρτα από τιτάνιο και του την έδωσε. - Ενδιαφέρον, της είπε προσπαθώντας για άλλη μια φορά να καταπνίξει την αυθόρμητη κραυγή που του ήρθε στα χείλη, ομολογώ ότι δεν έχω δει κάρτα της ΙΒΕΜ άλλη φορά.
- Θα το συνηθίσεις, εξάλλου δεν είναι ιδιαίτερα σημαντική.
- Δεν θα το έλεγα, με μια τέτοια κάρτα θα μπορούσα να αποκτήσω αρκετά χρήματα μπαίνοντας σε χώρους που δεν μου επιτρέπεται, «αν και δεν είμαι ιδιαίτερα περίεργος» σκέφτηκε.

Προσπάθησε να φανταστεί ή να θυμηθεί ότι ήξερε για την ΙΒΕΜ, το μεγαλύτερο όνομα εταιρίας της σύγχρονης εποχής. Οταν στις αρχές του αιώνα η μεγαλύτερη εταιρία κομπιούτερς και η μεγαλύτερη εταιρία βιολογικών κατασκευών ενώθηκαν, κανένας δεν περίμενε ότι το μεγαθήριο που θα δημιουργείτο θα καταβρόχθιζε μέσα σε λίγα χρόνια μία απειρία φυσικών πόρων, ανθρωπίνου δυναμικού και τεχνικού εξοπλισμού, προκειμένου να δημιουργήσει μια δύναμη που στέκεται πολύ ψηλώτερα από οποιοδήποτε σύγχρονο κράτος. Η ΙΒΕΜ παράγει κάθε μορφής ηλεκτρονικό εξοπλισμό που να εμπεριέχει στοιχεία τεχνιτής ευφυίας, από κομπιούτερς αυτοκινήτων μέχρι τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, καθώς επίσης και μια ποικιλία βιολογικών κατασκευών στις οποίες περιλαμβάνονται Σύντροφοι, Χειριστές, Βιο-υπολογιστές και πολλά άλλα. Η εταιρία αυτή δημιούργησε τον πρώτο Νεάνθρωπο και ύστερα ακολούθησαν οι υπόλοιπες και μια φήμη αναφέρει ότι και η Ασθένεια ΙΙ βγήκε από τα δικά της εργαστήρια. Ενας κάτοχος κάρτας εισόδου της ΙΒΕΜ είναι σεβαστό πρόσωπο σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.

Η οθόνη του αυτοκινήτου αναβόσβησε με ένα κόκκινο χρώμα. Ενα μήνυμα εμφανίστηκε πάνω της με άσπρα γράμματα, «ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΑΞΗΣ ΑΡΙΘΜΟΣ: 3576ΣΚ, ΚΛΗΣΗ». Στην οθόνη εμφανίστηκε το πρόσωπο ενός άνδρα των ομάδων τάξης με μαύρο πηλίκιο και γωνιώδη χαρακτηριστικά.
- Μπορούμε να έχουμε οπτική επαφή: ρώτησε, επειδή ο Ιανός δεν είχε ανοίξει το δικό του κανάλι επικοινωνίας. Το χέρι του έκανε μια κίνηση πάνω στο ταμπλώ και η εικόνα του μεταδόθηκε στο περιπολικό.
- Απολογία, είπε ο αστυνομικός, ψάχνουμε για μια γυναίκα με μαύρο αδιάβροχο και πλατύγυρο καπέλο, Ψηλή και νεαρή, μήπως έτυχε να την δείτε να κινείται σε αυτόν εδώ το δρόμο;
Ο Ιανός ένιωσε να ακινητοποιείται, κανένας δεν ήθελε προβλήματα με τις επίφοβες ομάδες τάξης. Επρεπε να απαντήσει και μάλιστα γρήγορα.
- Οχι δεν παρατήρησα κάτι παρόμοιο.
- Ευχαριστώ και πάλι απολογία, είπε ο ανδρας στην οθόνη. Σε περίπτωση που δείτε κάτι τέτοιο ειδοποιήστε μας, το κομπιούτερ του αυτοκινήτου σας έχει τον αριθμό κλήσης μας. Η οθόνη έσβησε. Ο Ιανός ένοιωσε τα χέρια του να τρέμουν, εκείνη τη στιγμή συνηδητοποίησε ότι δεν είχε ποτέ στο παρελθόν πει ψέμματα στις ομάδες τάξης. Ταυτόχρονα όμως σκέφτηκε ότι κανείς από τους άνδρες στο περιπολικό δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι η γυναίκα που ζητούσαν τον είχε σταματήσει και την είχε πάρει μαζί του και αυτό τον ανακούφισε κάπως.
- Γιατί σε ψάχνουν; την ρώτησε επιθετικά.
- Αν νομίζεις ότι σου δημιουργώ προβλήματα μπορείς να με αφήσεις εδώ.
- Μου τα δημιούργησες ήδη, καλύτερα να πάμε σπίτι μου, θα είναι πιο καλά για σένα.
Εκείνη κούνησε το κεφάλι της σιωπηλά. Το αυτοκίνητο άρχισε να κινείται προς την ανατολική πλευρά της πόλης. Τεράστια τετράγωνα κατοικιών διακρίνονταν αμυδρά μέσα από την κουρτίνα της καταρρακτώδους βροχής. Ανάμεσά τους υπήρχαν ερείπια από κατασκευάσματα την εποχής πριν την Μεταλλαγή. Ηταν κυβερνητική επιλογή να παραμείνουν εκεί για να θυμίζουν ότι η παλιά τάξη πραγμάτων είχε ανατραπεί και περάσει ανεπιστρεπτί. Η αντιπολίτευση τόνιζε ότι μια και είχε περάσει τόσος καιρός όλος αυτός ο αδιάθετος χώρος έπρεπε να να χρησιμοποιηθεί και με αυτόν τον τρόπο είχε προσθέσει άλλο ένα μικρό πολιτικό πρόβλημα στα μύρια όσα αντιμετώπιζε η κυβέρνηση προκειμένου να ολοκληρώσει το έργο που είχε αρχίσει δέκαοχτώ χρόνια πρίν με τον Ηθικό Κάρολο.
- Θυμάσαι το παλιό όνομα της πόλης; τον ρώτησε
- Εκείνος κούνησε το κεφάλι χωρίς να απαντήσει, είχε γυρίσει το αυτοκίνητο στον χειροκίνητο έλεγχο, μόνο και μόνο για να έχει κάτι να κάνει. Ηταν κοινωνικά απαράδεκτο να αναφέρεται στην πριν την μεταλλαγή εποχή. Αυτή η γυναίκα έμοιαζε να έρχεται από έναν άλλο κόσμο που δεν έδειχνε να υπόκειται σε καμμιά από τις γνωστές συμπεριφορές. Υπερνικώντας την κοινωνική απαγόρευση μιας ολόκληρης ζωής, ήταν αρκετά νέος όταν έγινε η Μεταλλαγή, ψυθίρισε το όνομα. Εκείνη χαμογέλασε και γύρισε τα μάτια της επάνω του. Μεγάλα κατάμαυρα μάτια.
- Ομορφο όνομα, του είπε, ξέρεις από που προέρχεται;
- Οχι, είπε σιγά .
- Ηταν το όνομα μιας αρχαίας θεάς. Προστάτρια της πόλης, την έλεγαν Αθηνά.

Στο δωμάτιο του Κτιρίου Διοίκησης, όπου είχε γίνει η συγκέντρωση βρισκόταν τώρα μόνο ο πρόεδρος μαζί με έναν άλλο νεάνθρωπο που εκείνη την στιγμή έδινε την αναφορά του.
- Βάλαμε στον κεντρικό υπολογιστή όλα τα περιστατικά της βραδιάς και νομίζω ότι έχουμε ανακαλύψει, συγκεκριμένα υπάρχουν πέντε άτομα τα οποία συμπεριφέρθηκαν με τρόπο παρόμοιο με τον αναμενόμενο από τον επισκέπτη μας, τα τρία συνελήφθησαν ήδη και τους γίνεται εξονυχιστικός έλεγχος.
- Οι άλλοι δύο; ρώτησε ο πρόεδρος.
- Γίνονται προσπάθειες να εντοπιστούν.
- Γρήγορα! Αυτό έχει σημασία και μην σταματήσετε την επαγρύπνηση μπορεί να μην είναι ένας αλλά πολλοί.
- Μάλιστα κύριε πρόεδρε, είπε ο άλλος και απομακρύνθηκε με σταθερά βήματα. Ο πρόεδρος έμεινε μόνος και το βλέμμα του πήρε μια σκοτεινή όψη. Ηξερε ότι όλη αυτή η κατάσταση μπορούσε να αποτελέσει το σημαντικότερο πλήγμα για την πολιτική της μεταλλαγής. Μπορούσε κυριολεκτικά να την τινάξει στον αέρα μαζί με την κυβέρνηση, μαζί με την αντιπολίτευση, μαζί με όλη την κρατική μηχανή. Ενας άλλος νεάνθρωπος του επιτελείου μπήκε μέσα στο δωμάτιο. Ο πρόεδρος σήκωσε το κεφάλι του.
- Ηθελα να ρωτήσω... άρχισε να λέει, αλλά μια κίνηση του χεριού του άλλου τον σταμάτησε.
- Σκέφτηκες ποτέ σου Ταρ πιο είναι το πρόβλημα με την Δημοκρατία των Μαζικών Μέσων Επικοινωνίας; Ο άλλος δεν απάντησε καταλαβαίνοντας ότι η ερώτηση ήταν μάλλον ρητορική.
- Η αχίλλειος πτέρνα, για να χρησιμοποιήσω μια αγενή έκφραση, συνέχισε ο πρόεδρος, βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν μπορείς να ελέγξεις τα μεμονωμένα μηνύματα. Πάντα πιστεύαμε ότι τα μεμονωμένα μηνύματα δεν έχουν σημασία μπροστά στα μαζικά, αλλά απεδείχθει ότι αυτό δεν είναι απόλυτο, κάποιος που έχει τα μέσα θα μπορούσε να σπείρει μια σειρά από τέτοια μηνύματα και να τα περιμένει να ανθίσουν, γιατί θα ανθίσουν όσο για αυτό να είσαι σίγουρος και να ξέρεις ότι ένας σπόρος ενός φυτού τοποθετημένος στο κατάλληλο σημείο, μπορεί να ραγίσει και τον ισχυρότερο δομικό πλαστίτη.

Βρίσκονταν και οι δύο στο σπίτι του. Η αμηχανία ήταν διάχυτη στο πρόσωπό του καθώς ετοίμαζε το βιταμινούχο ποτό που του είχε ζητήσει εκείνη, προς στιγμή του πέρασε η ιδέα να φτιάξει και ένα κατατονικό κοκτέϊλ για τον εαυτό του αλλά σκεπτόμενος πιο προσεκτικά την θέση στην οποία βρισκόταν προτίμησε να μην το κάνει.
- Πες μου και άλλα για την πόλη, τι θυμάσαι; τον ρώτησε. Εκείνος έκατσε απέναντί της και το πρόσωπο του πήρε μια κουρασμένη έκφραση. Τι σημασία είχαν όλα αυτά;
- Δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα. Μια εικόνα πλανήθηκε μέσα στο κεφάλι του. Η ανατίναξη της εκκλησίας που ήταν κοντά στο σπίτι του. Ενα πρωϊνό άκουσε ένα τρομακτικό θόρυβο και σκόνη υψώθηκε στον ουρανό ακολουθούμενη από ένα σύννεφο κατάμαυρου καπνού. Η εκκλησία είχε ανατιναχτεί απροειδοποίητα μαζί με αρκετούς πιστούς που ήταν μέσα. Πολλές άλλες είχαν την ίδια τύχη μέσα στις επόμενες δώδεκα ώρες.
- Θυμάσαι το μνημείο που ήταν κοντά στην περιοχή που συναντηθήκαμε, τον ρώτησε εκείνη, ήταν κάτασπρο και είχε πολλές θέσεις για να βλέπουν οι άνθρωποι τα αγωνίσματα της εποχής, το έλεγαν Στάδιο, είχε και κάποιο άλλο όνομα. Δεν το θυμόταν αλλά είχε ακούσει και άλλη φορά αυτό το όνομα.

Αυτό που θυμόταν ήταν η Ακρόπολη, καθώς είχε υπάρξει σύμβολο της πόλης για πολύ καιρό, η καταστροφή της είχε προκαλέσει έκπληξη, πολλοί διαμαρτυρήθηκαν αλλά οι περισσότεροι κατέληξαν στο διασπαστή. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο πατέρας του και γι αυτό το θυμόταν. Ενοιωσε ένα κύμα θυμού να απλώνεται μέσα του.
- Που τα ξέρεις εσύ όλα αυτά; την ρώτησε εχθρικά, σίγουρα δεν είχες γεννηθεί την εποχή της Μεταλλαγής, ποιός στα είπε;
- Εχεις δίκιο, του είπε εκείνη, δεν είχα γεννηθεί την εποχή της Μεταλλαγής, αλλά κανείς δεν μου τα είπε, είναι απλώς μια γνώση που υπάρχει μέσα μου. - Τι είσαι; από που έρχεσαι; - Ερχομαι από τη Ηπειρο, απάντησε αγνοώντας την πρώτη ερωτησή του.
- Γιατί ήρθες εδώ;
- Για να δω και να μάθω και αν μπορέσω να κάνω και άλλους να μάθουν.
- Δεν μου αρέσουν όλα αυτά, της είπε, θα έπρεπε να σε είχα καταδώσει, γιατί σε ψάχνουν;
- Νομίζεις ότι με τόσες γνώσεις για το παρελθόν αυτής της επαρχίας θα ήμουν ευπρόσδεκτη; την στιγμή μάλιστα που όλοι κάνουν το παν για να σβήσει αυτό το παρελθόν.

Μια αυλακιά χάραξε το μετωπό του. Ηταν αλήθεια αυτή η γυναίκα συμπεριφερόταν με έναν τόσο προκλητικό τρόπο που ήταν αδύνατον να παραμείνει ελεύθερη για πολύ καιρό. Δεν έδειχνε να έχει κάνει κάποιο έγκλημα αλλά μόνο ο τρόπος που μιλούσε ήταν αρκετός για να τραβήξει την προσοχή.
- Δεν ξέρω γιατί τα κάνεις όλα αυτά, είπε, αλλά δεν με ενδιαφέρει. Δεν νομίζεις ότι θα έπρεπε να φύγεις, κοντά σου κινδυνεύω κι εγώ.
- Εισαι σίγουρος, θέλεις να φύγω: είπε και πλησίασε κοντά του. Απομάκρυνε το πρόσωπό του, καθώς ένας καθυστερημένος πανικός για την Ασθένεια ΙΙ τον έζωσε.
- Φοβάσαι;
- Από όσο μπορώ να δω δεν είσαι Νεάνθρωπος και ουτε κι εγώ είμαι, της είπε, λοιπόν φοβάμαι. Εχω δει ανθρώπους με την Ασθένεια ΙΙ να εκπλιπαρούν να τους σκοτώσουν.

Εκείνη έβγαλε το καπέλλο της με μια πολύ αργή κίνηση. Μακριά μαύρα μαλλιά σκέπασαν τους ώμους της. Υστερα έκανε μια προκλητικά νωχελική κίνηση πάνω στο καναπέ από μαύρο πλαστίτη. Τα μάτια της ήταν καρφωμένα στα δικά του. Σαν αστραπή μέσα στο μυαλό του η ξαφνική επίγνωση του πόθου του για την άγνωστη τον έκανε να νιώσει σχεδόν πόνο. Υστερα όλα ήρθαν στο μυαλό του, βιαστικά σμιξίματα με Συντρόφους, η αίσθηση της απώλειας, μια γυναίκα, πραγματική που είχε ερωτευθεί πριν χρόνια και που είχε πεθάνει από την Ασθένεια ΙΙ, η ανάγκη του για έρωτα με έναν άνθρωπο και όχι με ένα Σύντροφο, η ανούσια δουλειά του στο μονοπώλειο εκμετάλευσης πλαστίτη και τέλος άπειρες άλλες εικόνες που τον έκαναν να βογγήξει από απόγνωση. Εκείνη άπλωσε το χέρι της και χάιδεψε τα μαλλιά του. Αυτή η κίνηση έδιωξε τα τελευταία κατάλοιπα του φόβου του, σήκωσε το χέρι του και της άγγιξε το μάγουλο. Ηταν απαλό και ζεστό. Εκείνη άνοιξε το πάνω μέρος του αδιαβροχού της και με μια κίνηση γεμάτη νωχέλεια και πόθο που είχε χρόνια να συναντήσει έτεινε προς αυτόν τα κάτασπρα στήθη της, αγκαλιάστηκαν σιωπηλά. Ανοιξε πρώτος τα μάτια του και αμέσως αναρωτήθηκε που βρισκόταν. Υστερα την είδε ξαπλωμένη δίπλα του, πάνω στο χαλί από πλαστίτη που απεγνωσμένα προσπαθούσε να μιμιθεί την αφή του υφάσματος χωρίς να το καταφέρνει. Ηρθαν στο μυαλό του οι προηγούμενες ώρες με την μορφή ασύνδετων εικόνων. Το άσπρο της κορμί πάνω στο δικό του, τα μακρυά της πόδια τυλιγμένα γύρω του, το πρόσωπό της με μάτια κλειστά και σαγόνι συσπασμένο την στιγμή του οργασμού της, τα χείλη της πάνω του. Ενοιωσε περίεργα, ένα τεντωμένο έλασμα που υπήρχε μέσα του από την εποχή που θυμόταν τον εαυτό του έμοιαζε να έχει χαλαρώσει, να έχει μεταμορφωθεί σε άμορφη μάζα. Ενοιωθε στα σπλάχνα του ζέστη και χαλάρωση. Απλωσε το χερι του και την άγγιξε νοιώθωντας την ζέστη να μεγαλώνει.

Την ίδια στιγμή στο Δυτικό τμήμα της πόλης, ολότελα κατεστραμένο και ερειπωμένο από την εποχή της Μεταλλαγής, ένας νέος ανδρας έτρεχε κατά μήκος της τσιμεντένιας κοίτης ενός ξεραμένου ποταμού, από μακρυά ακούγονταν φωνές και σειρήνες περιπολικών. Συνέχισε να τρέχει ώσπου είδε και άλλα περιπολικά να έρχονται από την αντίθετη κατεύθυνση. Μια ομάδα Ομάδων Τάξης τον εντόπισε και μια φωνή ακούστηκε από ένα μεγάφωνο. -Παραδώσου άμεσα.

Υστερα οι πιο κοντινοί έριξαν μια ριπή από πορφυρές ακτίνες. Ο ανδρας δεν έκανε καμμία κίνηση να τις αποφύγει και αυτές χτύπησαν πάνω του. Η αδιάβροχη φόρμα που φορούσε διάθλασε τις ακτίνες σε απλό φως μόλις άγγιξαν επάνω τους. Ο επικεφαλής της ομάδας διώξης βλαστήμησε μέσα από τα δόντια του «φοράει ανακλαστική φόρμα» είπε. Υστερα σήκωσε το χέρι του και φώναξε «στο κεφάλι, χτυπάτε τον στο κεφάλι». Αμέσως διπλώθηκε στα δύο, μια πορφυρή ακτίνα που ερχόταν από τον άγνωστο άνδρα τον είχε χτυπήσει στο στομάχι. Σχεδόν ταυτόχρονα άλλοι τρείς αστυνομικοί έπεσαν χτυπημένοι από την ίδια ακτίνα. Οι υπόλοιποι βούτηξαν στο χώμα και άρχισαν να ρίχνουν ομαδικά. Κάποιος από αυτούς έβγαλε μια εκρηκτική βομβίδα και την πέταξε προς την κατεύθυνση του θηράματός τους. Αυτός έσκυψε και πιάνοντάς την από το σημείο που είχε πέσει την πέταξε στην τσιμεντένια κοίτη. Υστερα έριξε προς τα ξαπλωμένα κορμιά που φάνηκαν καθαρά στο φως της έκρηξης. Αρχισε να τρέχει γρήγορα προς τους αντιπάλους του κάνοντας ταυτόχρονα ζιγκ ζαγκ, ώστε να μην δίνει στόχο. Εριχνε συνέχεια και τα πυρά ανταποδίδονταν όλο και λιγότερο, πράγμα που απεδείκνυε την ευστοχία του, ώσπου μία από τις ακτίνες τον χτύπησε στο κεφάλι. Επεσε με φόρα προς τα εμπρός και σωριάστηκε στα πόδια ενός από τους αστυνομικούς, το πρόσωπό του ήταν μια άμορφη καμμένη μάζα.

Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σημείο της συμπλοκής, ένας γέρος άντρας καθόταν στο γραφείο του σκεπτικός. Ηταν ένα πολύ περίεργο γραφείο, τα υλικά από τα οποία αποτελείτο ήταν δυσεύρετα και πανάκριβα. Οι τοίχοι ήταν επενδυμένοι με ξύλο και το ίδιο το γραφείο ήταν ξύλινο. Η πολυθρόνα στην οποία καθόταν ήταν φτιαγμένη από γνήσιο δέρμα και ξύλο, ενώ στο πάτωμα υπήρχε ένα ακριβό χαλί. Το φωτιστικό του γραφείου ήταν παλιό και μπρούτζινο με κρύσταλλο από αληθινό γυαλί. Η πόρτα του γραφείου, ξύλινη και αυτή, χτύπησε και ένας νεαρός μπήκε μέσα. Στάθηκε μπροστά από το γραφείο σε στάση προσοχής, μέχρι που ο γέρος σήκωσε τα μάτια του πάνω του με μία ερωτηματική έκφραση.
- Δυσάρεστα νέα κύριε διευθυντά, είπε με καθάρια μεταλική φωνή, το νούμερο δύο εντοπίστηκε και εκτελέστηκε, έπαψε να εκπέμπει πριν από λίγα λεπτά.
- Δεν πειράζει Μαξ, είπε ο γέρος με βαθεία μπάσα φωνή θα στείλουμε αντικαταστάτη, το ξέρω ότι κοστίζει αλλά δεν μπορεί να γίνει αλλοιώς. Πόσες μονάδες έχουν μείνει ενεργοποιημένες στην Επαρχία Δέκα;
- Eίναι επτά αυτή τη στιγμή. Ενας επικοινωνιακός δορυφόρος μας έχει καταφέρει να υποκλέψει αρχεία του υπολογιστή της κεντρικής διοίκησης της επαρχίας και αναφέρει ότι είναι πολύ πιθανόν να έχει εντοπιστεί η μονάδα νούμερο τέσσερα.
- Ετοίμασε δύο αντικαταστάτες και στείλε τους στην επαρχία δέκα αμέσως. Ο νεαρός έφυγε από το γραφείο και ο διευθυντής ξαναπήρε το σκεπτικό του βλέμμα. Στο γραφείο του προέδρου, μέσα στο κτίριο διοίκησης της επαρχίας δέκα επικρατούσε κίνηση. Ενας νεάνθρωπος έκανε εκείνη τη στιγμή την αναφορά του.
- Ηταν τρομερό, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι οπλοφορούσε, μας διέλυσε.
- Πόσες απώλειες είχατε; τον ρώτησε πιο ψύχραιμα ένας άλλος.
- Εξη νεκροί και οκτώ τραυματίες.
- Τα υπολλείματα του έκαναν εφικτή την αναγνώριση; ρώτησε ο πρόεδρος
- Σίγουρα είναι βιομηχανικά κατασκευασμένο ανθρωποειδές αλλά δεν υπάρχει καμμία ένδειξη της εταιρίας κατασκευής.
- Σίγουρα είναι παραπάνω από ένα, αυτό που φοβόμασταν είναι γεγονός κύριοι, είπε ο πρόεδρος απευθυνόμενος προς όλους. Δώστε εντολή στις ομάδες τάξης να πυροβολούν πρώτοι και να τους σταματούν όπου τους βρίσκουν.
- Μήπως θα έπρεπε να κυρηχθεί η επαρχία σε κατάσταση κινδύνου, ρώτησε κάποιος.
- Οχι ακόμα, είναι επικίνδυνα τα πράγματα αλλά ας εντοπίσουμε και τον πέμπτο ύποπτο και βλέπουμε, είπε ο πρόεδρος, και τώρα αφήστε με μόνο, θέλω να σκεφτώ, πρόσθεσε κάνοντας μια χαρακτηριστική κίνηση.
Ολοι άδειασαν το δωμάτιο σιωπηλά.

Η Μεμ προσπαθούσε να φτιάξει συνθετικό καφέ αλλά ήταν φανερό ότι δεν μπορούσε να χειριστεί την παμπάλαια καφετιέρα του. Εκείνος πλησίασε για να την βοηθήσει. Μετά από λίγο έπιναν και οι δύο τον καφέ που είχε φτιάξει αυτός. Ειχαν μισοξαπλώσει στις διάφορετικές άκρες του καναπέ με τα πόδια τους μπλεγμένα στο κέντρο.
- Μα τι νομίζεις ότι κάνεις; την ρώταγε εκείνος, όπου πηγαίνεις και μιλάς για το παρελθόν όλοι σε αντιμετωπίζουν με δυσαρέσκεια και στο τέλος θα σε καταδώσουν.
- Αυτό δεν έχει σημασία, του απάντησε, το μόνο που χρειάζεται είναι αυτά τα μικρά ψήγματα απαγορευμένης γνώσης, στο τέλος θα γίνουν χιονοστιβάδα που θα σαρώσει όλη την υπάρχουσα κατάσταση. Πριν λίγες ώρες δεν ήξερες από που είχε πάρει το όνομά της η πόλη σου, τώρα το ξέρεις, είναι και αυτό κάτι.
- Δεν πιστεύω ότι όλα αυτά μπορούν να προσφέρουν κάτι. Γιατί; ποιός είναι ο απώτερος στόχος για όλα αυτά;
- Δεν πιστεύεις ότι το παρελθόν είναι σημαντικό; τον ρώτησε
- Ακόμα κι αν πιστεύω κάτι τέτοιο, δεν νομίζω ότι απλά και μόνο πρέπει υπενθυμίζοντας το μπορείς να καταφέρεις να το κάνεις σημαντικό. Γιατί όμως πρέπει να γίνουν όλα αυτά;
- Αυτό δεν χρειάζεται να το ξέρεις. Ενοιωσε τον θυμό να φουντώνει μέσα του και δεν μίλησε.
- Εξάλλου για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, πρόσθεσε εκείνη, ούτε ξέρω γιατί πρέπει να γίνει έτσι.
- Τι εννοείς δεν ξέρεις;
- Απλά αυτές είναι οι εντολές μου .
- Εντολές; από που;
- Δεν θα ήθελες να ξέρεις.

Για άλλη μια φορά ένοιωσε πανικό. Σηκώθηκε όρθιος και πλησίασε προς το μέρος της. Εκείνη σήκωσε το κεφάλι και τον κύτταξε, τα μαύρα μάτια της έσκαβαν μέσα του. Την φίλησε απαλά και εκείνη τύλιξε τα χερια της στο λαιμό του. Υστερα από λίγο έκαναν σιωπηλά έρωτα πάνω στο καναπέ. Εκείνη σηκώθηκε πρώτη και τύλιξε τη φόρμα γύρω της.
- Θέλω να με πας στο λιμάνι, είπε με τελείως άχρωμη φωνή.
- Γιατί;
- Γιατι πρέπει να πάω, θα με αφήσεις σε ένα συγκεκριμένο σημείο και δεν θα με ξαναδείς, λυπάμαι αλλά έτσι πρέπει να γίνει.

Εμεινε να την κοιτάζει έκπληκτος. Τα λόγια της aργά διαπερνούσαν την ουσία του εγώ του και άργησε λίγο να τα καταλάβει, ύστερα ένοιωσε έναν απότομο πόνο. Ανακάλυψε ότι του ήταν ανυπόφορο να την αποχωριστεί. Εμεινε αποσβολωμένος στον καναπέ χωρίς να μπορεί να κάνει καμμία κίνηση. Αν και η στιγμή δεν ήταν κατάλληλη για ενδοσκοπήσεις ψηλάφισε σιωπηλά μια σειρά από πρωτόγνωρα συναισθήματα που φούσκωναν μέσα του. Το παρελθόν άρχισε να παίρνει μορφή και οι αναμνήσεις να συσσωρεύονται πάνω του, θυμήθηκε πράγματα που θεωρούσε από καιρό ξεχασμένα ή νεκρά και κατάλαβε ότι όλη αυτή η ξαφνική αφύπνιση οφειλόταν αποκλειστικά και μόνο στην παρουσία της.
- Τι σημαίνει το όνομά σου; την ρώτησε ξαφνικά
Εκείνη γέλασε με κατανόηση λές και μπορούσε να δει τι ακριβώς συνέβαινε μέσα του, «Ολόκληρο το όνομά μου είναι Μέμορυ, αγάπη μου».
- Τι είσαι επιτέλους, η αφυπνισμένη συλλογική μνήμη, είπε και αμέσως χαμογέλασε με τα ίδια του τα λόγια. «Παραήταν υπερβολικό αυτό» σκέφτηκε.
- Θυμάσαι πριν από λίγες ώρες που σου είπα ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι την Ασθένεια ΙΙ, του είπε, εγώ δεν κινδυνεύω από αυτήν.

Η πνευματική προσπάθεια ήταν πολύ έντονη για αυτόν, λες και το μυαλό του αρνιόταν να το σκεφτεί. Κανονικά οι νεάνθρωποι ήταν η απάντηση της επιστήμης στην Ασθένεια ΙΙ αλλά η Μεμ δεν έμοιαζε καθόλου να ανήκει σε αυτή τη φυλή. Τότε πως διατεινόταν ότι... Τα πάντα άστραψαν γύρω του και ένοιωσε μια αίσθηση πτώσης, δεν ήταν μόνο οι Νεάνθρωποι αλλά και κάθε είδους βιολογικές κατασκευές που ήταν απρόσβλητες από την Ασθένεια ΙΙ. - Εισαι Σύντροφός, κατάφερε να ψελλίσει με φωνή γεμάτη απόγνωση .
- Οχι αγάπη μου, του είπε με ένα ελάχιστα ειρωνικό χαμόγελο, οι σύντροφοι δεν νιώθουν οργασμό, ούτε έχουν τόσο ανεπτυγμένο εγκέφαλο ώστε να μπορούν να κάνουν τη συζήτηση που κάνουμε εμείς τώρα, το ξέρεις αυτό.
- Τότε.. ψιθύρισε.
- Ας πούμε ότι είμαι ένα ειδικό μοντέλο στο πειραματικό στάδιο. Μπορούμε να φύγουμε τώρα;

Η ομήγυρη ήταν πολύ επίσημη, πολύ πλούσια και την διέκρινε η πολυτέλεια. Βρισκόταν μέσα σε μια μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων που δεν είχε ούτε ίχνος πλαστίτη πάνω της. Οι τοίχοι ήταν ξύλινοι, το τραπέζι συνεδριάσεων επίσης ξύλινο, οι φάκελοι που κρατούσαν οι παρισταμενοι ήταν δερμάτινοι και τριγύρω υπήρχαν καθρέφτες και πίνακες ιμπρεσσιονιστών ζωγράφων. Ο γέρος διευθυντής που είχε τόση αδυναμία σε αυτού του είδους την διακόσμηση, το γραφείο του ήταν ολόιδιο, καθόταν στην κορυφή του μακρόστενου τραπεζιού. Εγινε ησυχία. - Κύριοι είπε ο διευθυντής και η φωνή του είχε μια νότα επισημότητας, σας κάλεσα σήμερα για να μιλήσουμε για το σημαντικότερο σχέδιο που έχει αναλάβει η εταιρία αυτό το καιρό. Οπως όλοι μπορείτε να καταλάβετε μιλάω για το σχέδιο X4 και νομίζω ότι έχω να σας ανακοινώσω ευχάριστα νέα. Ο Υπευθυνος του βιολογικού τμήματος τώρα μπορεί να παρουσιάσει το μοντέλο DESMOS 1.

O υπεύθυνος του βιολογικού ήταν ένας κοντός γκριζομάλλης αντρας με μεγάλα γυαλιά, η φωνή του ήταν αρκετά χαμηλή και επίπεδη. Σηκώθηκε όρθιος ανοίγοντας τον δερμάτινο φάκελο που είχε μπροστά του.
- Δεν θα σας απασχολήσω με τεχνικές λεπτομέρειες, όπως πολλοί από εσάς γνωρίζουν το σχέδιο Χ4 ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια και σήμερα ολόκληρο το εργαστήριο της Νέας Υόρκης απασχολείται με αυτό. Σκοπός του σχεδίου είναι η δημιουργία μίας νέας μορφής Συντρόφου που θα καταργεί όλες τις υπάρχουσες προδιαγραφές σχετικά με το είδος. Ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε πριν από τρείς μήνες και τα πρώτα προϊόντα αυτού του είδους θα μπούν σε μαζική παραγωγή πριν το τέλος του χρόνου. Το προϊόν ονομάζεται DESMOS 1 και νομίζω ότι είναι η στιγμή να το δούμε από κοντά.

Τα φώτα χαμήλωσαν και στη μία άκρη του δωματίου ο ξύλινος τοίχος παραμέρισε αποκαλύπτοντας μία τηλεοπτική οθόνη εμβαδού πέντε τετραγωνικών μέτρων. Μια γυναίκα και ένας ανδρας απεικονίζονταν γυμνοί και ακίνητοι.
- Κύριοι, συνέχισε ο υπεύθυνος του βιολογικού, το μοντέλο DESMOS 1. Μυικός τόνος που βρίσκεται στα επίπεδα ενός προπονημένου Δεκαθλήτη, νευρικό σύστημα υψηλών προδιαγραφών, δείκτης ευφυίας γύρω στα 140. Επιπροσθετα πρέπει να τονίσουμε τα αντανακλαστικά που βρίσκονται σε επίπεδο πιλότου διαστημοπλοίου και την ιδιαίτερα αυξημένη στυτική ικανότητα του ανδρικού μοντέλου καθώς επίσης και η άριστη ποιότητα του επιθυλικού ιστού που ξεπερνά πολλούς ανθρώπους.
Η οθόνη παρέμεινε στην ίδια εικόνα και τα φώτα δυνάμωσαν. Ο υπεύθυνος του βιολογικού κάθησε στην πολυθρόνα του. Ο διευθυντής έδωσε τον λόγο στον υπεύθυνο του ψυχολογικού τμήματος. Αυτός ήταν ένας ξερακιανός νεαρός με μούσι και ρουφηγμένα μάγουλα.
- Η δουλειά που είχαμε να διεκπεραιώσουμε στο ψυχολογικό τμήμα ήταν αρκετά δύσκολη, άρχισε να λέει, από την μία έπρεπε να συνδυαστούν οι κατάλληλες γραμμές συμπεριφοράς που να κάνουν το προϊόν λειτουργικό και από την άλλη να του δοθούν αυξημένες σεξουαλικές ορέξεις, πράγμα που μερικοί από εσάς ίσως να ξέρουν, οδηγεί μερικές φορές στην ανάπτυξη εγκληματικών διαθέσεων ή ενστίκτων. Υστερα από πολλές προσπάθειες καταφέραμε να δώσουμε στο προϊόν μια τεράστια ποσότητα λίμπιντο που εκφράζεται ισορροπημένα και ταυτόχρονα έναν ικανοποιητικό συναισθηματισμό που ελπίζουμε να ικανοποιεί πιο ... ντελικάτους αγοραστές. Φυσικά έχουν προβλεφθεί και όλες οι περιπτώσεις σεξουαλικών διαστροφών που όπως γνωρίζετε καλύπτουν το είκοσι τοις εκατό της ζήτησης. Στην οθόνη προβλήθηκαν μερικές έντονες ερωτικές σκηνές με πρωταγωνιστές το ανδρικό και το γυναικείο μοντέλο DESMOS 1 ενώ μερικοί από τους άλλους χαμογέλασαν με την έκφραση που χρησιμοποίησε ο ομιλητής.
- Τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και μόνοι σας και κούνησε το κεφάλι του προς την οθόνη, ίσως να δημιουργήσαμε τους τελειότερους εραστές στην ανθρώπινη ιστορία. Σε αυτό το σημείο τα χαμόγελα δυνάμωσαν και ένας καγχασμός ακούστηκε.
- Δικαιολογήστε την ταύτιση του ψυχολόγου μας με το έργο του, είπε χαμογελώντας ο διευθυντής, σίγουρα ήταν μια κοπιαστική προσπάθεια του τμήματος του να επιτύχει αυτή τη λεπτή ισορροπία. Ας ακούσουμε όμως και τον υπεύθυνο του τμήματος πωλήσεων.

Ο υπεύθυνος του τμήματος πωλήσεων ήταν νεοάνθρωπος. Σηκώθηκε από τη θέση του και με πρόσωπο άδειο από κάθε συναίσθημα άνοιξε το φάκελό του.
- Συμφωνα με τις εκτιμήσεις μας θα περάσει ένα χρονικό διάστημα δεκαοχτώ μηνών προτού οι άμεσοι ανταγωνιστές μας δημιουργήσουν κάτι παρόμοιο. Σε αυτό το χρονικό διάστημα οι πωλήσεις χονδρικής αναμένεται να είναι της τάξης των εκατόν εικοσιοχτώ δισεκατομμυρίων με τιμή χονδρικής 238000 δολλάρια. Στην οθόνη φάνηκε ένα ραβδόγραμμα που έδειχνε τις πωλήσεις των δεκαοχτώ μηνών.
- Στην συνέχεια υπολογίζουμε ότι οι πωλήσεις θα σταθεροποιηθούν στο ποσό των πενήντα δισεκατομμυρίων ετησίως για τα επόμενα δύο χρόνια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας μετά από αυτό το χρονικό διάστημα είναι απαραίτητη μια δραστική μείωση της τιμής ή ένα καινούργιο μοντέλο. Το σημαντικότερο είναι ότι αν η εταιρία εγκαταλήψει την σημερινή της πολιτική και προχωρήσει η ίδια στην προσωρινή ενοικίαση συντρόφων, οι εισπράξεις θα πλησιάσουν το μισό τρισεκατομμύριο στην διάρκεια των επόμενων τεσσάρων ετών. Αυτό το σημείο θα ήθελα να προσεχθεί ιδιαίτερα.

Στην οθόνη τα οικονομικά ιστογράμματα έδειχναν την ακρίβεια των λόγων του νεανθρώπου. Εκείνος έκατσε στην θέση του και αμέσως ο διευθυντής ξαναπήρε τον λόγο.
- Μέχρις στιγμής ότι ειπώθηκε είναι λίγο ή πολύ γνωστό, αυτό όμως που οι περισσότεροι από εσάς δεν γνωρίζουν είναι το πείραμα που πραγματοποιήσαμε τις προηγούμενες είκοσι μέρες και γι αυτό ο πιο κατάλληλος να μιλήσει είμαι μάλλον εγώ. Ολοι προσήλωσαν τα μάτια τους στον διευθυντή με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
- Οπως όλοι γνωρίζετε, τίποτα δεν μπορεί να είναι σίγουρο σε ένα τεχνολογικό προϊόν αν αυτό δεν δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες. Μέχρι τώρα δοκιμάζαμε τα προϊόντα μέσα στην Ηπειρο διοχετεύοντας τα μυστικά στην αγορά και συγκεντρώνοντας τις εντυπώσεις αυτών που τα χρησιμοποιούν με προηγμένα συστήματα παρακολούθησης. Αυτή τη φορά όμως δεν έπρεπε να συγκεντρωθούν στοιχεία σχετικά με κοινά πράγματα, όπως δείκτες συμπεριφοράς, μυικός τόνος κ.λπ., τώρα έπρεπε να ελέγξουμε πράγματα ακαθόριστα, όπως γοητεία, σεξουαλική έλξη, με λίγα λόγια την δημιουργία συναισθημάτων στον αγοραστή από το προϊόν. Γι αυτό το λόγο πειραματιστήκαμε κάτω απο αρκετά ιδιόμορφες συνθήκες. Συγκεκριμένα, στείλαμε μερικά μοντέλα DESMOS 1 στην δέκατη επαρχία της Ευρώπης σαν απλούς τουρίστες. Την ίδια στιγμή ένας χάρτης της Ευρώπης παρουσιάστηκε με ιδιαίτερα τονισμένη την δέκατη επαρχία.
- Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα γνωστό, συνέχισε ο διευθυντής, αλλά η δέκατη επαρχία έχει μια αρκετά ιδιότυπη πολιτική τα τελευταία είκοσιπέντε χρόνια. Αν και έχει ένα πολύ πλούσιο ιστορικό παρελθόν, η δέκατη επαρχία κάτω από την διακυβέρνηση ενός αυταρχικού ηγέτη πριν από εικοσιτρία χρόνια, το αποποιήθηκε καταστρέφοντάς κάθε ένδειξη του, μνημεία, αρχεία κ.λπ. θεωρόντας το υπεύθυνο για τα πολλά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε. Από τότε χωρίς να υπάρχει σαφής απαγόρευση θεωρείται κοινωνικά κατακριτέα οποιαδήποτε αναφορά σε αυτό το παρελθόν ρίχνοντας στην θέση του παρία κάθε έναν που τολμά να αναφέρεται σε αυτό. Οι μονάδες DESMOS 1 που στάλθηκαν στην επαρχία, είχαν πλήρη γνώση της ιστορίας της χάρις σε ένα εμφυτευμένο στον εγκεφαλό τους Bio-chip, παράλληλα ένα ηλεκτρονικό chip μετέδιδε στον δορυφόρο μας κάθε τι που διαδραματιζόταν κατά την διάρκεια της παραμονής των μονάδων στην επαρχία.
Εδώ ο διευθυντής έκανε μία παύση πίνοντας μια γουλιά καφέ από ένα πορσελάνινο φλυτζάνι δίπλα του. Οι παρεβρισκόμενοι σάλεψαν ανυπόμονα.

- Οι μονάδες μεταβλήθησαν αυτόματα σε παρίες μια και είχαν την γνώση του παρελθόντος και αναφέρονταν σε αυτό, θέλαμε να διαπιστώσουμε αν η γοητεία και η έλξη που εξασκούσαν πάνω στον κοινό άνθρωπο ήταν τόσο σημαντική ώστε να ξεχαστεί κάθε κοινωνική προκατάληψη και να θελήσει να βρεθεί μαζί τους. Εχετε υπόψη σας ότι στην επαρχία δέκα η προκατάληψη σχετικά με το παρελθόν πλησιάζει και ξεπερνάει μερικές φορές ακόμα και σεξουαλικές προκαταλήψεις. Δυστυχώς, όχι ότι δεν το περιμέναμε δηλαδή, η αντικοινωνική συμπεριφορά των μονάδων ενόχλησε και το επίσημο κράτος το οποίο τις είδε σαν απειλή για την πολιτική κατάσταση των πραγμάτων και έχει εξαπολύσει μια αέναη καταδίωξη. Ηδη κατέστρεψε τέσσερεις από αυτές. Το γεγονός αυτό όμως μας έδωσε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε την δύναμη των συναισθημάτων που προκαλούσαν οι μονάδες και αν ένας άνθρωπος ήταν πρόθυμος να διακινδυνεύσει την ίδια του την ζωή κάτω από το βάρος των ίδιων του των συναισθημάτων. Επιπλέον είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε την μαχητική ικανότητα των μονάδων, πράγμα που έχει μεγάλη σημασία για την αυτοπροστασία τους όταν θα διατεθούν στην αγορά.

Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το πείραμα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, διαπιστώστε το και μόνοι σας. Τα φώτα χαμήλωσαν και στην οθόνη άρχισε να προβάλλεται η εικόνα της νυχτερινής συμπλοκής δίπλα στο ποτάμι της νέας πόλης. Οι ομάδες τάξης εξοντώθηκαν για άλλη μια φορά μπροστά στα μάτια των παρισταμένων.
Υστερα η εικόνα άλλαξε και στην οθόνη φάνηκε το εσωτερικό του σπιτιού του Ιανού.
- Η μετάφραση γίνεται αυτόματα, είπε ο διευθυντής μέσα στο σκοτάδι της αίθουσας.

Είχε ξημερώσει και τα γκρίζα χαμηλά σύννεφα έδιναν στο τοπίο μια καταθλιπτική σκοτεινιά. ΟΙ δύο τους μέσα στο αυτοκίνητο κατευθύνονταν προς το λιμάνι διασχίζοντας την μεγάλη λεωφόρο. Τα Τετράγωνα δεν είχαν ακόμα πάρει ζωή καθώς οι ένοικοί τους εξακολουθούσαν να κοιμούνται.

Προσπέρασε το στέγαστρο από το οποίο είχε προμηθευτεί την Σύντροφο το προηγούμενο βράδυ και συνέχισε το δρόμο προς το λιμάνι. Δεν τολμούσε ούτε να γυρίσει να την κοιτάξει. Εκείνη είχε τα μάτια της προσηλωμένα στο δρόμο. Προχωρούσαν τώρα κατά μήκος της παραλίας και ο δρόμος ήταν τελείως έρημος. Ο λόφος που δέσποζε στην είσοδο του λιμανιού ήταν γεμάτος Τετράγωνα χαμένα μέσα στο πέπλο της καταρακτώδους βροχής.
- Θέλω να με πάς στο πίσω μέρος, του είπε η Μεμ.
Εστριψε δεξιά και κατευθύνθηκε προς τις συνοικίες που ήταν από την άλλη μεριά του λιμανιού. Πέρασε μια περιοχή με στενούς δρόμους και χαμηλά κτίσματα. Από όσο ήξερε εδώ βρίσκονταν οι βιοτεχνίες παραγωγής ενεπίσημου πλαστίτη. Καλιεργούσαν μέσα σε μικρά ενυδρεία το τεχνιτά κατασκευασμένο πρωτόζωο που οι εκκρίσεις του έδιναν τον ακατέργαστο πλαστίτη. Πάντα υπήρχε μεγαλύτερη ζήτηση από την παραγωγή του επίσημου μονοπωλίου μια και με τον πλαστίτη φτιάχνονταν σχεδόν τα πάντα.

Βγήκε σε μια ισόπεδη και άδεια έκταση που παλαιότερα χρησιμοποιόταν σαν χώρος φύλαξης εμπορευμάτων.
- Μπορείς να σταματήσεις εδώ, του είπε και καθώς αυτός σταμάταγε άνοιξε την πόρτα. Πριν βγει από το αυτοκίνητο του έδωσε ένα φιλί στα κλειστά του χείλη και μετά βρέθηκε κάτω από την βροχή. Ο θόρυβος της βροχής έσπασε ξαφνικά από τον μεταλλικό ήχο ενός μεγαφώνου και ταυτόχρονα τρία αυτοκίνητα των ομάδων τάξης μπήκαν στην επίπεδη έκταση από τον ίδιο δρόμο που είχε μπει και το δικό του.
- Παραδοθείτε άμεσα, είπε η μεταλλική φωνή και ταυτόχρονα η προειδοποιητική ριπή χτύπησε το πίσω μέρος του αυτοκινήτου καταστρέφοντάς το. Η Μεμ έπεσε κάτω και από τη τσέπη του αδιάβροχού της έβγαλε ένα μικρό όπλο. Μια δεύτερη ριπή έκαψε το έδαφος λίγους πόντους δίπλα της, αλλά αυτή είχε προλάβει να ρίξει μια και μοναδική ακτίνα προς την κατεύθυνση του αυτοκινήτου. Πρέπει να το χτύπησε στο καίριο σημείο της εισαγωγής καυσίμου γιατί αμέσως εξεράγει και μεταμορφώθηκε σε μια πορτοκαλιά σφαίρα φωτός. Η Μέμ εκμεταλευόμενη την σύγχιση των αντιπάλων της σηκώθηκε όρθια με σκοπό να κατευθυνθεί πίσω από το αυτοκίνητό του Ιανού. Πολλές ακτίνες την χτύπησαν αλλά ανακλάστηκαν πάνω στη φόρμα της. Την στιγμή που ήταν έτοιμη να βουτήξει στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, μια ακόμα ακτίνα την χτύπησε στη λευκή γραμμή του λαιμού της ένα εκατοστό πάνω από το τελείωμα της φόρμας. Το κεφάλι της τινάχτηκε ένα μέτρο πιο εκεί και το σώμα της κυλίστηκε μέσα στο αίμα που εκτινασόταν από τις αρτηρίες του λαιμού της.

Τα φώτα στην αίθουσα συνεδριάσεων είχαν ξαναδυναμώσει εδώ και πολύ ώρα. Ο διευθυντής μιλούσε με την μπάσα φωνή του.
- Νομίζω ότι πρέπει να αποδεχθούμε την πρόταση του υπευθύνου πωλήσεων. Ακριβώς λόγω της συναισθηματικής δέσμευσης που υπάρχει από την πλευρά του πελάτη πρέπει να περιοριστεί η διάρκεια ζωής του προϊόντος στους δεκαπέντε μήνες. Ελπίζω μέχρι το τέλος του χρόνου να έχει αρχίσει η παραγωγή.

Η βροχή μαστίγωνε το πρόσωπο του Ιανού καθώς απομακρυνόταν από δύο άντρες των ομάδων τάξης από το αυτοκινητό του. Είδε τα όπλα που τον σημάδευαν και καθώς εκείνοι τον βίαζαν να προχωρήσει έστρεψε το πρόσωπό του προς τα πίσω για να δει το κεφάλι της Μεμ. Το πρόσωπό της ήταν άθικτο και τα μάτια της κλειστά είχε την ίδια έκφραση που είχε και σπιτι του την στιγμή που την κοίταζε να κοιμάται. Ασυναίσθητα θυμήθηκε τους στίχους από το τραγούδι που είχε έρθει στη μνήμη του το προηγούμενο βράδυ.
«Είμαι ο επιβάτης και ταξιδεύω και ταξιδεύω, ταξιδεύω στο ερειπωμένο πίσω μέρος της πόλης»