![[Eπιχρωματισμένη εικόνα από το φιλμ Λα Ζετέ, Η αποβάθρα]](jette.jpg)
|
«Ο εξωγήινος
|
Ακίνητος, μέσα στα βάθη του θάλαμου κώματος Θήτα, άκουσε τον αδύναμο ήχο και κατόπιν την φωνή από το συνθεσάιζερ.
«Πέντε λεπτά».
«Εντάξει» είπε με κόπο και βγήκε από την κατάσταση του βαθύ ύπνου. Είχε πέντε λεπτά για να ρυθμίσει την πορεία του σκάφους του. Κάτι πήγαινε στραβά με το αυτόματο σύστημα ελέγχου του. Μήπως ήταν ένα λάθος από μέρους του; Απίθανο. Λάθη δεν έκανε ποτέ. Ο Τζέησον Μπέντφορντ να κάνει λάθη; Δύσκολο.
Καθώς πήγε παραπατώντας ως τον θάλαμο ελέγχου είδε ότι ο Νόρμαν τον οποίο τον είχαν στείλει για ψυχαγωγικούς λόγους μαζί του ήταν κι αυτός ξυπνητός. Ο γάτος έπλεε αργά σε κύκλους χτυπώντας πάνω σε ένα κλουβί μέσα από το οποίο είχε με κάποιο τρόπο ελευθερωθεί.
«Παράξενο» σκέφτηκε ο Μπέντφορντ.
«Νόμιζα πως ήσουν σε αναισθησία όπως κι΄εγώ». Εξέτασε το φύλλο πορείας του σκάφους του που του έβγαλε το κομπιούτερ. Αδύνατον! Μια παρέκλιση πέντε πάρσεκ από την κατέυθυση προς το Σείριο. Αυτό θα πρόσθετε μια εβδομάδα στο ταξίδι του. Έκανε και πάλι ρύθμιση των ελέγχων με μεγάλη ακρίβεια και μετά έστειλε συναγερμό στο Μέκνος 3 τον προορισμό του.
«Προβλήματα;» απάντησε ο Μεκνοσιανός ραδιοτηλεφωνητής. Η φωνή ήταν ξερή και κρύα. Είχε την πανούργα μονοτονία από κάτι που πάντα έκανε τον Μπέντφορντ να σκέφτεται τα φίδια.
Εξήγησε την κατάστασή του.
«Χρειαζόμαστε το εμβόλιο», είπε ο Μεκνοσιανός. «Προσπάθησε να μείνεις στην πορεία».
Ο Νόρμαν ο γάτος έπλεε μεγαλοπρεπώς δίπλα στον θαλαμίσκο ελέγχου και άπλωσε το ένα πόδι και το έχωσε στην τύχη κάπου. Δυο ενεργοποιημένα κουμπιά έκαναν αδύναμα μπιπ... μπιπ... και το πλοίο άλλαξε πορεία.
«Ώστε εσύ το έκανες;» είπε ο Μπέντφορντ. «Με ξεφτίλισες στα μάτια ενός ξένου. Με μετέτρεψες σε ηλίθιο σε σχέση με τον εξωγήινο νου».
Αρπαξε τον γάτη και τον έσφιξε.
«Τι ήταν αυτός ο παράξενος ήχος;» ρώτησε ο Μεκνοσιανός ραδιοτηλεφωνητής. «Ένα είδος θρήνου».
Ο Μπέντφορντ είπε ήσυχα. «Τίποτα δεν απόμεινε για να θρηνήσει. Ξέχνα πως το άκουσες».
Έκλεισε το ράδιο και μετέφερε το πτώμα του γάτου στον σκουπιδοφάγο και το έριξε.
Ένα λεπτό αργότερα επέστρεψε στον θάλαμο Θήτα και για άλλη μια φορά κοιμήθηκε ελαφρά. Αυτή τη φορά δεν θα ανακατευόταν κανείς με τα όργανα ελέγχου του. Κοιμήθηκε εν ειρήνη.
Όταν το σκάφος προσάραξε στο Μέκνος 3 το αρχαιότερο μέλος της εξωγήινης ιατρικής μονάδας τον υποδέχτηκε με μια παράξενη παράκληση.
«Θα θέλαμε να δούμε το ζωάκι σου».
«Δεν έχω ζωάκι», είπε ο Μπέντφορντ και φυσικά ήταν αλήθεια.
«Σύμφωνα με το δηλωτικό φορτίου που μας υποβάλατε εκ των προτέρων...»
«Δεν είναι δουλειά σας», είπε ο Μπέντφορντ. «Πήρατε το εμβόλιό σας, εγώ απογειώνομαι».
«Η ασφάλεια της ζωής κάθε μορφής είναι δουλειά μας. Θα επιθεωρήσουμε το σκάφος σου».
«Για μια γάτα που δεν υπάρχει», είπε ο Μπέντφορντ.
Η έρευνά τους αποδείχτηκε μάταιη.
Ανυπόμονα κοίταζε τα εξωγήινα πλάσματα να εξετάζουν προσεκτικά κάθε θυρίδα αποθήκευσης και κάθε διάδρομο στο πλοίο του. Ατυχώς οι Μεκνοσιανοί βρήκαν δέκα σάκους ξερή τριμμένη γατοτροφή. Μια μακριά συζήτηση επακολούθησε μεταξύ τους, στη δικιά τους γλώσσα.
«Έχω την άδεια να γυρίσω στη Γη τώρα;» είπε ο Μπέντφορντ άγρια. «Έχω παραφορτωμένο πρόγραμμα».
Ότι σκεφτόταν κι έλεγαν οι εξωγήινοι δεν είχε σημασία για αυτόν. Μόνο να γυρίσει στο σιωπηλό του θάλαμο Θήτα και στον βαθύ του ύπνο.
«Πρέπει να περάσεις από διαδικασία απολύμανσης Α», είπε ο ανώτερος αξιωματούχος γιατρός. «Έτσι ώστε κανένα σπορίο ή ιός... »
«Το καταλαβαίνω αυτό», είπε ο Μπέντφορντ. «Ας το κάνουμε».
Αργότερα, όταν η απολύμανση είχε ολοκληρωθεί και ήταν πίσω στο σκάφος βάζοντας μπροστά, το ράδιο άνοιξε. Ήταν ένας άλλος από τους Μεκνοσιανούς. Στον Μπέντφορντ φαινόταν όλοι ίδιοι.
«Ποιο ήταν το όνομα της γάτας;» ρώτησε ο Μεκνοσιανός.
«Νόρμαν!» απάντησε ο Μπέντφορντ και πάτησε απότομα το σύστημα ανάφλεξης.
Το σκάφος εκτοξεύτηκε απότομα προς τα πάνω κι ο Μπέντφορντ χαμογέλασε.
Δεν χαμογελούσε ωστόσο όταν βρήκε το ενεργειακό απόθεμα του θαλάμου Θήτα να λείπει. Ούτε χαμογελούσε επίσης όταν δεν μπορούσε να βρεί την μονάδα υποστήριξης. Είχε ξεχάσει να την φέρει; Ρώτησε τον εαυτό το. Όχι, αποφάσισε, δεν θα το έκανα αυτό. Εκείνοι την πήραν.
Δυο χρόνια ώσπου να φτάσει στη Γη. Δυο χρόνια πλήρους επίγνωσης εκ μέρους του, στερημένος από ύπνο Θήτα. Για δυο χρόνια να κάθεται ή να επιπλέει ή όπως είχε δει στα ολογραφικά φιλμ της στρατιωτικής εκπαίδευσης ετοιμότητας, κουλουριασμένος σε μια γωνιά εντελώς ψυχωτικός.
Έστειλε με διάτρητη ταινία ραδιοσήμα στον Μέκνος 3. Καμιά απάντηση. Ώστε τόσο πολύ.
Καθισμένος στον θαλαμίσκο ελέγχου, άνοιξε με έναν απότομο κρότο τον μικρό εσωτερικό κομπιούτερ και είπε.
«Ο θάλαμος Θήτα δεν λειτουργεί. Τον σαμποτάρανε. Τι προτείνεις να κάνω για δυο χρόνια;»
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑΙΝΙΕΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ.
«Σωστά» είπε. Θα μπορούσε να το είχε θυμηθεί. «Ευχαριστώ».
Πατώντας το κατάλληλο κουμπί προκάλεσε το άνοιγμα της συρόμενης θύρας του διαμερίσματος ταινιών. Καμιά ταινία. Μόνο ένα παιχνίδι για γάτες, μια μινιατούρα πυγμαχίας που είχε συμπεριληφθεί για τον Νόρμαν. Ποτέ δεν είχε έρθει εδώ για να το δώσει στον γάτο. Εκτός απ. αυτό, γυμνά ράφια.
«Η εξωγήινη διάνοια», σκέφτηκε ο Μπέντφορντ, «μυστηριώδης και άσπλαχνη».
Ρύθμισε το μαγνητόφωνο του σκάφους να γράφει και είπε ήσυχα και με όσο το δυνατόν πιο πολύ πεποίθηση.
«Αυτό που θα κάνω είναι να οικοδομήσω την καθημερινή μου ρουτίνα τα δυο επόμενα χρόνια. Πρώτα πρώτα υπάρχουν γεύματα, θα ξοδέψω όσο πιο πολύ χρόνο γίνεται σχεδιάζοντας, ετοιμάζοντας, τρώγοντας και απολαμβάνοντας νοστιμότατα γεύματα. Κατά την διάρκεια του χρόνου μπροστά μου θα δοκιμάσω κάθε δυνατό συνδυασμό των προμηθειών σε τρόφιμα».
Δίχως σταθερότητα σηκώθηκε και πήγε ως τη μεγάλη θυρίδα αποθήκευσης φαγητού. Καθώς στεκόταν κοιτάζοντας μέσα στην σφιχτά πακεταρισμένη θυρίδα, φίσκα σειρές, η μια πάνω στην άλλη, παρομοιότυποι μεζέδες, σκέφτηκε.
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείς να κάνεις με ένα απόθεμα δυο χρόνων τριμμένη γατοτροφή. Από πλευράς ποικιλίας.
Αραγε να είχε όλο την ίδια γεύση; Όλο είχε την ίδια γεύση, όντως.
