Γιάννης Ρίζος, 1997

Κάνεις στο σκάφος δεν ένιωσε το ελαφρύ τράνταγμα. Το σύστημα αυτόματης επιβράδυνσης άναψε για περίπου δυο δευτερόλεπτα τους μικρούς προωθητήρες, μειώνοντας αισθητά την ταχύτητα. Αυτή η μικρή διόρθωση ήταν απαραίτητη ώστε το σκάφος να μην κινδυνεύσει, πλησιάζοντας πολύ γρήγορα στην Τρύπα.

Στο θάλαμο πλοήγησης, η μεγάλη οθόνη παρέμενε εστιασμένη σε ένα μαύρο κενό, ανάμεσα στα άστρα, ένα κενό που μεγάλωνε συνεχώς. Το σκάφος συνέχισε το σιωπηλό ταξίδι του..

Το σχέδιο πτήσης προέβλεπε ακόμα ένα ελαφρύ τράνταγμα, στο τέλος του ταξιδιού. Οι μικροί προωθητήρες θα άναβαν για τελευταία φορά, βάζοντας το σκάφος σε πορεία τροχιάς. Πίσω, στο Σταθμό 4, αυτό το τελευταίο τράνταγμα είχε θεωρηθεί η μέγιστη προτεραιότητα στο σχεδιασμό της αποστολής. Ένα μικρό υπολογιστικό λάθος αρκούσε, ώστε το σκάφος να χαθεί για πάντα, βουτώντας στο αδηφάγο κενό της Τρύπας. Όμως μέχρι αυτή τη στιγμή, όλα πήγαιναν καλά.

Το δεύτερο τράνταγμα ήρθε ακριβώς την στιγμή που είχε προγραμματιστεί. Το σκάφος πήρε μια ελαφριά κλίση, δεν στόχευε πια την καρδιά της Τρύπας, άλλα ελάχιστα πιο αριστερά. Η απόκλιση αυτή θα έφερνε το σκάφος μερικές χιλιάδες μίλια από τον ορίζοντα της Τρύπας, σε τέλεια κυκλική τροχιά.

Το διαστημικό αντικείμενο V4641 Sagittarius, σε απόσταση χιλίων εξακοσίων ετών φωτός από τη Γη, παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1999. Το άστρο ψιθύρισε ύποπτα, στέλνοντας ακτίνες Χ, και οι επιστήμονες άκουσαν μια μαύρη τρύπα. Το έτος 2000 επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη της καθώς παρατηρήθηκε η ροή αέριων από το άστρο. Η μαύρη τρύπα απορροφούσε σταδιακά το άστρο V4641 Sagittarius.

Περίπου ένα αιώνα μετά η ανθρωπότητα κατάφερε να βγει από τα στενά όρια του ηλιακού μας συστήματος. Τα πρώτα σκάφη με προωθητήρες Τύπου 2 ταξίδεψαν μέχρι και 20 έτη φωτός μακριά από τη Γη, οι προωθητήρες Τύπου 3 μείωσαν το χρόνο της πτήσης μέχρι τον Κένταυρο σε μια εβδομάδα. Οι τρεις πρώτοι Σταθμοί δημιουργήθηκαν ως επιστημονικά παρατηρητήρια της ανθρωπότητας, στο αχανές διάστημα.

Περίπου τρία χρόνια πριν, ο Σταθμός 4 κατασκευάστηκε στη γειτονιά του Saggitarius, με μοναδικό σκοπό την μελέτη της μαύρης τρύπας που πλέον είχε ολοκληρωτικά καταπιεί το άστρο V4641. Την πρώτη μέρα της αποστολής, το διαστημικό αντικείμενο V4641 Sagittarius βαφτίστηκε επίσημα "Τρύπα".

Στο θάλαμο πλοήγησης η κονσόλα παρακολούθησης των επιβατών άρχισε να αναβοσβήνει. Στο θάλαμο των επιβατών, το Κιβώτιο Ζωής 6 άρχισε να μετακινείται ελαφρά, προς το κέντρο του θαλάμου. Ένας μεταλλικός θόρυβος επιβεβαίωσε το άνοιγμα της σφραγίδας του Κιβωτίου. Το επάνω μέρος του Κιβωτίου άρχισε σιγά - σιγά. να σηκώνεται. Μέσα στη γυάλινη κάσα, ο Ναυτίλος Κόλτερ είχε αρχίσει να ξυπνάει.

Η πρώτη του εικόνα, μόλις άνοιξε τα μάτια από τον ύπνο - αναισθησία τριών μηνών ήταν η κίτρινη οροφή του θαλάμου. Στις δοκιμές αφύπνισης είχε ζητήσει επανειλημμένα να αλλάξει το χρώμα, καθώς του έφερνε πονοκέφαλο. Αυτή τη φορά του έφερε ένα άτονο χαμόγελο, και ο Ναυτίλος Κόλτερ προσπάθησε να βγει από το Κιβώτιο Ζωής 6.

Η βιασύνη του κόστισε έναν οξύ πόνο στο στήθος. Συμμορφώθηκε με την εκπαίδευση του, και περίμενε ξαπλωμένος για περίπου 10 λεπτά. Όταν ανέκτησε πλήρως τις δυνάμεις του, βγήκε από το Κιβώτιο και έκανε μερικά βήματα στο θάλαμο. Ζαλίστηκε άλλα κατάφερε να σταθεί όρθιος.

Στην άκρη του θαλάμου η πράσινη στολή του ήταν έτοιμη. Στάθηκε δίπλα της, σηκώνοντας τα χέρια του. Οι βραχίονες του φόρεσαν τη στολή, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα ότι η καρδιά και οι πνεύμονες του λειτουργούσαν κανονικά. Ο Ναυτίλος Κόλτερ βγήκε από το θάλαμο των επιβατών και με μικρά αργά βήματα προχώρησε προς το θάλαμο ψυχαγωγίας.

Ο θάλαμος ψυχαγωγίας λειτουργούσε σαν σαλόνι και τραπεζαρία του σκάφους. Φυσικά, όπως όλοι οι θάλαμοι του σκάφους, μπορούσε να λειτουργήσει και σαν θάλαμος πλοήγησης, και σε περίπτωση ανάγκης να αποσχιστεί από τους υπόλοιπους θαλάμους και γυρίσει πίσω στο Σταθμό 4. Το πλήρωμα είχε στοιβάξει εδώ όλα τα προσωπικά τους αντικείμενα. Ο Ναυτίλος Κόλτερ διάλεξε ένα από τα αγαπημένα του δισκάκια.

Μέχρι το τέταρτο τραγούδι, είχε ολοκληρώσει την ενδοφλέβια σίτιση. Καθώς ο ορός χυνόταν στο αίμα του, φαντάστηκε ένα πλούσιο γεύμα σε κάποιο από τα πολυτελή εστιατόρια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Το πιο διάσημο από αυτά, είχε μετονομαστεί σε "Τρύπα", προς τιμή της αποστολής τους.

Η κονσόλα έλεγχου αναβόσβησε μερικές φορές. Το σκάφος βρισκόταν ακριβώς μια ώρα πριν την ολοκλήρωση της πτήσης. Κάθε κονσόλα στο σκάφος στην πάνω αριστερή γωνία της μετρούσε αντίστροφα. Το πλήρωμα θα ξυπνούσε περίπου πέντε λεπτά από τη στιγμή που το σκάφος έμπαινε σε τροχιά.

Ο Ναυτίλος Κόλτερ μπήκε στο θάλαμο πλοήγησης, και κάθισε μπροστά στην κονσόλα έλεγχου. Κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα το κενό που έκρυβε τα αστέρια. Πληκτρολόγησε μερικές εντολές, ζητώντας από τον υπολογιστή να ελέγξει την κατάσταση ετοιμότητας του συστήματος άμεσης διαφυγής. Ο έλεγχος θα έπαιρνε περίπου μίση ώρα. Ο Ναυτίλος Κόλτερ άρχισε να πληκτρολογεί στην προσωπική του κονσόλα.

Το σύστημα άμεσης διαφυγής ήταν η ασφαλιστική δικλείδα της αποστολής. Το σχέδιο πτήσης προέβλεπε ότι το σκάφος θα έφτανε πολύ κοντά σε μια μαύρη τρύπα, με κίνδυνο να αιχμαλωτιστεί στην έλξη της και να βυθιστεί στο κενό της, εκεί που ο χρόνος και ο χώρος παύουν να υπάρχουν.

Το σύστημα άμεσης διαφυγής ήταν σχεδιασμένο έτσι ώστε η παραμικρή παράκληση από το σχέδιο πτήσης να προκαλέσει την άμεση επιστροφή του σκάφους στο Σταθμό 4. Αρκούσε μια μοίρα έκτος πορείας, ένα απρογραμμάτιστο τράνταγμα, ένα κόκκινο φωτάκι σε κάποιον έλεγχο ρουτίνας, ώστε ο μεγάλος προωθητήρας του σκάφους να κλοτσήσει βίαια το κενό και να απομακρυνθεί με μέγιστη ταχύτητα από τον ορίζοντα της Τρύπας.

Όταν τελείωσε ο έλεγχος του συστήματος άμεσης διαφυγής, ο Ναυτίλος Κόλτερ έθεσε σε λειτουργία την προετοιμασία του θαλάμου εξόδου. Ο μικρότερος θάλαμος του σκάφους προοριζόταν για την έξοδο των κοσμοναυτών στο διάστημα. Οι ενδείξεις στο ασημένιο σκάφανδρο άρχισαν να ανάβουν. Ο Ναυτίλος Κόλτερ επέστρεψε στο θάλαμο ψυχαγωγίας, και δείπνησε για δεύτερη φορά.

Η ένδειξη της αντίστροφης μέτρησης έδειξε ακριβώς δέκα λεπτά. Ο Ναυτίλος Κόλτερ προχώρησε στο στενό διάδρομο και μπήκε στο θάλαμο εξόδου. Πληκτρολόγησε μερικές εντολές στην κονσόλα έλεγχου. Το φως δυνάμωσε αισθητά στο θάλαμο και ο Ναυτίλος Κόλτερ σήκωσε τα χέρια του. Οι βραχίονες άρχισαν να τοποθετούν τα κομμάτια του σκάφανδρου στο σώμα του, μια βαρετή και χρονοβόρα διαδικασία που πάντα προσπαθούσε να αποφύγει στις δοκιμές. Όμως τώρα υπέμεινε τις αργές και κάπως άτσαλες κινήσεις των μεταλλικών χεριών χαμογελώντας.

Η διαδικασία ολοκληρώθηκε και το σκάφανδρο ασφαλίστηκε. Ο Ναυτίλος Κόλτερ δεν μπορούσε πλέον να κάνει την παραμικρή κίνηση. Η πόρτα του θαλάμου εξόδου άρχισε να κλείνει. Το πάτωμα κάτω από το σκάφανδρο άρχισε να στρέφεται και σε μερικά δευτερόλεπτα ο Ναυτίλος Κόλτερ μετακινήθηκε προς την έξοδο του σκάφους. Κοίταξε έξω, από το μικρό φινιστρίνι, άλλα είδε μοναχά σκοτάδι.

Η διαδικασία εξόδου ενεργοποιήθηκε και το σκάφανδρο άρχισε σιγά να βγαίνει από το σκάφος. Ο Ναυτίλος Κόλτερ μπόρεσε πάλι να κινήσει το σώμα του, ευεργετημένος από την έλλειψη βαρύτητας. Η κονσόλες του σκάφους έδειξαν τρία λεπτά.

Για μια στιγμή θαύμασε το τοπίο, την μαγευτική αντίθεση των λαμπερών αστεριών με το άψυχο μελανό της Τρύπας.

Μια έκφραση δισταγμού σχηματίστηκε στο πρόσωπου του. Πλέον αιωρούνταν στο κενό, δεμένος στο σκάφος με ένα μακρύ καλώδιο, έναν διαστημικό ομφάλιο λώρο. Προσπάθησε να διακρίνει τα όρια της φυσαλίδας που σχημάτιζαν γύρω από το σκάφους οι προωθητήρες. Φυσικά δεν μπόρεσε να δει τίποτα, δεν μπορείς να δεις μια υποατομική φυσαλίδα!

Στο σκάφος όλες οι κονσόλες έδειχναν 1 λεπτό, άλλα και το μήνυμα που είχε πληκτρολογήσει νωρίτερα.

Ο Ναυτίλος Κόλτερ άρχισε να κινεί τους προωθητήρες του σκάφανδρου. Ο δεξιός στόχευσε το σκάφος και ο αριστερός τον ομφάλιο λώρο...

Κοίταξε την αντιστροφή μέτρηση, 30 δευτερόλεπτα. ’ναψε τους προωθητήρες.

...

Το καλώδιο έσπασε αμέσως και το σκάφανδρο εκτινάχθηκε μακριά από το σκάφος.

Το τράνταγμα που προκάλεσε ο προωθητήρας του σκάφανδρου ήταν αρκετό για να θέσει σε άμεση λειτουργία το σύστημα άμεσης διαφυγής. Μέσα στο σκάφος όλα είχαν πάρει ένα απεχθές κόκκινο χρώμα. Ο κεντρικός προωθητήρας αντέδρασε άμεσα στο συναγερμό και γυρνούσε το σκάφος στο Σταθμό 4.

...

Ο Ναυτίλος Κόλτερ βούλιαζε απαλά στο κενό. Οι προωθητήρες του σκάφανδρου έσβησαν, εξαντλημένοι από ενέργεια. ’λλα πλέον δεν είχε καμιά σημασία, καθώς το σκάφανδρο είχε φτάσει στον ορίζοντα της Τρυπάς.

Ο Κόλτερ χαμογέλασε, καθώς βούλιαζε στη Μοναδικότητα.