Robert Silverberg
When We Went to See the End of the World (1972)
Μετάφραση: Γιάννης Ανδρέου

Ο Νικ κι η Τζέην ήταν πολύ χαρούμενοι που πήγαν να δουν το τέλος του κόσμου, γιατί τους έδωσε ένα σπουδαίο θέμα συζήτησης για το πάρτυ του Μικ και της Ρούμπυ. Όλοι θέλουν να πηγαίνουν σε πάρτυ οπλισμένοι με κάτι για κουβέντα. Ο Μικ κι η Ρούμπυ κάνουν εξαιρετικά πάρτυ. Το σπίτι τους είναι υπέροχο, ένα από τα καλύτερα στη γειτονιά. Αληθινά, σπίτι για κάθε εποχή, για κάθε διάθεση. Η πανέμορφη γωνιά τους στον κόσμο. Με περισσότερο χώρο εσωτερικά... κι έξω, μεγαλύτερη, απλόχωρη ελευθερία. Το καθιστικό με τα εκτεθειμένα δοκάρια της οροφής είναι φυσιολογικά ένας ιδανικός χώρος για διασκέδαση. Κατασκευασμένο επί παραγγελία, έχει χώρο για κουβέντα και τζάκι. Υπάρχει επίσης και οικογενειακό δωμάτιο με παρόμοια οροφή και ξύλινη επένδυση... συν αναγνωστήριο. Και μια φανταστική σουίτα με τουαλέτα τέσσερα τετραγωνικά και αποκλειστικό μπάνιο. Εξαιρετικά εντυπωσιακός εξωτερικός σχεδιασμός. Απάνεμη αυλή. Όμορφα δασωμένοι χώροι τριγύρω, ενάμιση στρέμμα. Τα πάρτυ τους είναι το γεγονός κάθε μήνα. Ο Νικ κι η Τζέην περίμεναν μέχρι που αποφάσισαν πως είχε έρθει αρκετός κόσμος.
Τότε η Τζέην σκούντησε τον Νικ και αυτός είπε: «Ξέρετε πού πήγαμε την περασμένη βδομάδα; Πήγαμε να δούμε το τέλος του κόσμου!»
«Το τέλος τού κόσμου;» ρώτησε ο Χένρυ.
«Και πήγατε να το δείτε;» είπε η γυναίκα του Χένρυ, η Σύνθια.
«Πώς τα καταφέρατε;» ζήτησε να μάθει η Πώλα.
«Υπάρχει η δυνατότητα από το Μάρτιο», της είπε ο Σταν.
«Νομίζω πως το εκμεταλλεύεται μια θυγατρική της Αμέρικαν Εξπρές».
Ο Νικ σάστισε που ο Σταν το ήξερε κιόλας. Γρήγορα, πριν ξανανοίξει το στόμα του, ο Νικ είπε: «Ναι, μόλις τώρα άρχισαν. Μας ειδοποίησε ο ταξιδιωτικός μας πράκτορας. Το μόνο που κάνουν είναι να σε βάλουν σ' εκείνη τη χρονομηχανή, μοιάζει με μικροσκοπικό υποβρύχιο, ξέρετε, με ψηφιακά και μοχλούς πίσω από ένα πλαστικό τοίχωμα για να μην τ' αγγίζεις και σε στέλνουν στο μέλλον. Χρεώνεται σ' οποιαδήποτε συνηθισμένη πιστωτική κάρτα»
«Θα πρέπει να είναι πολύ ακριβό», είπε η Μάρσια.
«Χαμηλώνουν το κόστος πολύ γρήγορα», είπε η Τζέην.
«Πέρσι, μονάχα εκατομμυριούχοι μπορούσαν να ανταποκριθούν στα έξοδα. Σοβαρά, δεν είχατε ακούσει τίποτα;»
«Τι είδατε;» ρώτησε ο Χένρυ.
«Για ένα διάστημα, μονάχα γκριζάδα έξω από το φινιστρίνι, είπε ο Νικ. «Και μια αίσθηση τρεμουλιάσματος». Τα μάτια όλων ήταν καρφωμένα πάνω του. Χαιρόταν. Η Τζέην είχε μια σαγηνεμένη έκφραση αγάπης στο πρόσωπό της. «Ύστερα η ομίχλη καθάρισε και μια φωνή από κάποιο ηχείο είπε πως είχαμε φθάσει στο έσχατο άκρο του χρόνου, τότε που η ζωή θα ήταν αδύνατη πάνω στη Γη.
Βέβαια εμείς μέσα στο υποβρύχιο ήμασταν ασφαλισμένοι. Μόνο κοιτάζαμε. Εκείνη την παραλία, την άδεια παραλία. Το νερό είχε ένα παράξενο γκρίζο χρώμα με ροζέ αντανάκλαση. Και τότε ανέτειλε ο ήλιος. Ήταν κόκκινος όπως είναι μερικές φορές στην ώρα της ανατολής, μόνο που παρέμεινε κόκκινος μέχρι που έφτασε καταμεσής στον ουρανό και φαινόταν άμορφος και βαθουλωμένος στις άκρες. Σαν μερικούς από μας, χα χα. Αμορφος και βαθουλωμένος στις άκρες. Στην ακρογιαλιά φύσαγε ένας παγωμένος αέρας».
«Αφού ήσασταν κλειδωμένοι στο υποβρύχιο, πώς ξέρατε πως υπήρχε παγωμένος άνεμος;» ρώτησε η Σύνθια.
Η Τζέην γύρισε και την κοίταξε. Ο Νικ είπε: «Βλέπαμε την άμμο να στροβιλίζεται. Και η ψύχρα φαινόταν. Ο γκρίζος ωκεανός. Όπως το χειμώνα».
«Πες τους για το καβούρι», είπε η Τζέην.
«Ναι, το καβούρι. Η τελευταία μορφή ζωής στη Γη. Δεν ήταν αληθινό καβούρι φυσικά, ήταν ένα πράγμα σχεδόν εξήντα πόντους φαρδύ και τριάντα ψηλό, με σκληρό γυαλιστερό πράσινο θώρακα, είχε καμιά δωδεκαριά πόδια και μερικά κέρατα να προεξέχουν και κινιόταν αργά από τα δεξιά προς τ' αριστερά μπροστά μας. Του πήρε όλη τη μέρα να διασχίσει την παραλία και προς το βράδυ πέθανε. Τα κέρατά του χαλάρωσαν κι έμεινε ακίνητο. Η παλίρροια το πήρε μαζί της. Ο ήλιος έπεσε. Δεν είχε καθόλου φεγγάρι. Τα άστρα ήταν σε λάθος θέσεις. Το ηχείο είπε πως μόλις είχαμε παρακολουθήσει το θάνατο του τελευταίου ζωντανού όντος στη Γη».
«Απόκοσμο!» είπε δυνατά η Πώλα.
«Και λείπατε πολλή ώρα;» ρώτησε η Ρούμπυ.
«Τρεις ώρες», απάντησε η Τζέην. «Μπορείς να μείνεις βδομάδες ή μέρες στο τέλος του κόσμου αν θέλεις να πληρώσεις παραπάνω, αλλά πάντα σε φέρνουν πίσω σ' ένα σημείο τρεις ώρες μετά την αποχώρηση. Για να κρατάνε χαμηλά τα έξοδα για μπέιμπισίτερς».
Ο Μικ πρόσφερε στον Νικ ένα στριφτό. «Ε, μα την αλήθεια, αυτό είναι κάτι, είπε. «Να πας να δεις το τέλος του κόσμου. Ρούμπυ, μάλλον θα πρέπει να το κουβεντιάσουμε κι εμείς με τον ατζέντη μας, ε;»

Ο Νικ τράβηξε μια βαθιά τζούρα κι έδωσε το χόρτο στην Τζέην. Ένιωθε ευχαριστημένος με τον εαυτό του για τον τρόπο που είχε διηγηθεί την ιστορία. Είχαν εντυπωσιαστεί, και πολύ μάλιστα. Μ' εκείνον τον διογκωμένο ήλιο και το καβούρι που προχωρούσε άτακτα. Το ταξίδι κόστιζε περισσότερο από ένα μήνα στην Ιαπωνία αλλά ήταν καλή επένδυση. Αυτός κι η Τζέην ήταν οι πρώτοι στη γειτονιά που είχαν πάει κι αυτό ήταν σημαντικό. Η Πώλα τον κοίταζε με δέος. Ο Νικ ήξερε πως τον αντιμετώπιζε εντελώς διαφορετικά τώρα. Μάλλον θα δεχόταν να τον συναντήσει την Τρίτη σε κάποιο μοτέλ την ώρα του μεσημεριανού διαλείμματος. Τον περασμένο μήνα βέβαια είχε απορρίψει την πρόταση αλλά τώρα ο Νικ είχε κάτι περισσότερο ελκυστικό πάνω του. Ο Νικ της έγνεψε. Η Σύνθια κι ο Σταν κρατιόνταν απ' το χέρι. Ο Χένρυ κι ο Μικ κάθονταν στα πόδια της Τζέην. Ο δωδεκάχρονος γιος του Μικ και της Ρούμπυ μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε δίπλα στα πηγαδάκι. Είπε: «Μόλις βγάλανε μια ανακοίνωση στις ειδήσεις. Ξέφυγε μια μεταλλαγμένη αμοιβάδα από ένα κρατικό ινστιτούτο ερευνών κι έπεσε στη λίμνη Μίσιγκαν. Είναι φορέας ενός ιού που βλάπτει τους ιστούς και πρέπει όλοι σε επτά πολιτείες να βράζουν το νερό, μέχρι ν' ανακοινωθούν νεότερες οδηγίες». Ο Μικ μούτρωσε στο αγόρι κι είπε: «Θα έπρεπε να έχεις πάει για ύπνο, Τίμυ». Το αγόρι έφυγε. Ακούστηκε το κουδούνι της πόρτας. Πήγε ν' ανοίξει η Ρούμπυ και γύρισε με τον 'Εντυ και τη Φραν.
Η Πώλα είπε: «Ο Νικ κι η Τζέην πήγαν κι είδαν το τέλος του κόσμου. Μόλις τώρα μας μιλούσαν γι' αυτό».
«Σοβαρά; Για σκέψου!» είπε ο 'Εντυ. «Κι εμείς πήγαμε, την Τετάρτη το βράδυ». Ο Νικ ένιωσε ταπεινωμένος. Η Τζέην δάγκωσε το χείλι της και ρώτησε τη Σύνθια σιγανά γιατί η Φραν φορούσε συνέχεια τέτοια φανταχτερά φορέματα.
Η Ρούμπυ είπε: «Τα είδατε κι εσείς, ε; Το καβούρι και τα ρέστα».
«Καβούρι;» είπε ο 'Εντυ. «Ποιο καβούρι; Εμείς δεν είδαμε κανένα καβούρι».
«Θα πρέπει να πέθανε λίγο πιο πριν. Την ώρα που ήταν εκεί ο Νικ κι η Τζέην», είπε η Πώλα.
Ο Μικ είπε: «Μόλις έφτιαξα ένα καινούριο μ' Αστραπή Κουερναβάκα, έλα, πάρε τζούρα».
«Πριν πόσο καιρό πήγατε εσείς;» ρώτησε ο 'Εντυ τον Νικ.
«Κυριακή απόγεμα. Μου φαίνεται πως ήμασταν από τους πρώτους".
«Φοβερό ταξίδι, ε;» είπε ο 'Εντυ. «Αν και λίγο καταθλιπτικό. Τότε που βουλιάζει κι ο τελευταίος λόφος στη θάλασσα».
«Εμείς δεν είδαμε τέτοιο πράγμα», είπε η Τζέην.«Κι εσείς; Δεν είδατε το καβούρι; Μπορεί να κάναμε διαφορετικό ταξίδι».
Ο Μικ είπε: «Πώς ήταν το δικό σας, 'Εντυ;»
Ο 'Εντυ αγκάλιασε τη Σύνθια από πίσω της. Είπε: «Μας έβαλαν σε μια μικρή κάψουλα με φινιστρίνι κι ένα σωρό όργανα, ξέρετε...»
«Τ' ακούσαμε αυτά», τον έκοψε η Πώλα. «Τι είδατε; »
«Το τέλος του Κόσμου», είπε ο 'Eντυ. «Που το νερό καλύπτει τα πάντα. Ο ήλιος και το φεγγάρι βρίσκονταν στον ουρανό ταυτόχρονα...»
«Εμείς δεν είδαμε καθόλου φεγγάρι,, παρατήρησε η Τζέην. «Δεν υπήρχε».
«Ηταν στη μια μεριά κι ο ήλιος ήταν στην άλλη», συνέχισε ο 'Εντυ.«Το φεγγάρι ήταν κοντύτερα απ' όσο θα έπρεπε κανονικά. Κι είχε ένα παράξενο χρώμα, σχεδόν μπρούτζινο. Κι ο ωκεανός ανέβαινε συνέχεια. Γυρίσαμε το μισό κόσμο και το μόνο που βλέπαμε ήταν ο ωκεανός. Εκτός από ένα σημείο όπου βρισκόταν υψωμένο εκείνο το κομμάτι γης, ένας λόφος, ο οδηγός έλεγε πως ήταν η κορφή του όρους 'Εβερεστ. Κάπου τρία μέτρα εξείχαν και το νερό να ανεβαίνει συνέχεια. 'Ολο και περισσότερο, όλο και πιο ψηλά. Πέρασε και την κορυφή. Τέρμα. Δεν απέμεινε πια καθόλου ξηρά. Πρέπει να παραδεχθεί κανείς πως ήταν κάπως αποκαρδιωτικό, άσχετα φυσικά από το πνεύμα της υπόθεσης. Η ανθρώπινη διάνοια μπορεί να φτιάξει μια μηχανή που στέλνει τους ανθρώπους δισεκατομμύρια χρόνια μπροστά στο χρόνο και τους γυρίζει πίσω, φσσστ! Αλλά να, εκείνη η θάλασσα...»
«Πολύ παράξενο»; είπε η Τζέην. «Κι εμείς είδαμε τον ωκεανό αλλά υπήρχε μια παραλία, βρώμικη, κι ένα πράμα που έμοιαζε με καβούρι να την περπατάει κι ήταν κι ο ήλιος - ήταν όλα κόκκινα. Δεν μου λες, ήταν κόκκινος ο ήλιος όταν τον είδατε;»
«Κάπως ανοιχτό πράσινο», είπε η Φραν.
«Ε, τι γίνεται εδώ; Μιλάτε για το τέλος του κόσμου;» ρώτησε ο Τομ. Στεκόταν με την Χάριετ δίπλα στην πόρτα κι έβγαζαν τα παλτά τους. Θα πρέπει να τους είχε ανοίξει ο γιος του Μικ. 'Εδωσε το παλτό του στη Ρούμπυ κι είπε: «Παιδιά, φοβερό θέαμα!»
«Α, πήγατε κι εσείς;» ρώτησε η Τζέην κάπως ψεύτικα.
«Πριν δυο βδομάδες», είπε ο Τομ. «Μας τηλεφωνάει ο ταξιδιωτικός μας πράκτορας και λέει: "Αν μπορεί να βάλει ο νους σας τι έχουμε για σας, το τέλος αυτού του κωλόκοσμου!" Και τελικά, με όλα τα εξτρά, δεν κόστιζε και πολλά. Πήγαμε λοιπόν κατευθείαν στο γραφείο, Σάββατο νομίζω - ή μήπως ήταν Παρασκευή; - μετά τη φασαρία, τέλος πάντων, τότε που πυρπόλησαν το Σαιντ Λούις».
«Σάββατο ήταν αυτό», είπε η Σύνθια. «Θυμάμαι που γύριζα από την αγορά και το ράδιο έλεγε ότι χρησιμοποίησαν πυρηνικά...»
«Σάββατο ναι», είπε ο Τομ. «Τους είπαμε πως ήμασταν έτοιμοι και μας έστειλαν αμέσως».
«Είδατε μια παραλία με καβούρια», ρώτησε ο Σταν,«ή ήταν ο κόσμος καλυμμένος από νερά;»
«Τίποτα από τα δυο. 'Ηταν σαν μια μεγαλη εποχή των παγετώνων. Τα πάντα σκεπασμένα από παγετώνες. Πουθενά θάλασσες ή βουνά. Πετάξαμε γύρω γύρω σ' ολόκληρο τον κόσμο κι έμοιαζε με μια τεράστια χιονόμπαλα. Είχανε φώτα ομίχλης στο όχημα γιατί ο ήλιος είχε σβήσει».
«Εγώ ήμουν σίγουρη πως μπορούσα να τον δω», επενέβη η Χάριετ, «Σαν μια μπάλα στάχτες στον ουρανό. Αλλά ο οδηγός έλεγε όχι, κανείς δεν μπορούσε να τον δει».
«Μα πώς γίνεται κι ο καθένας έχει δει διαφορετικό τέλος του κόσμου; Θέλω να πω», είπε ο Χένρυ, «υποθετικά, μόνο ένα τέλος του κόσμου υπάρχει, δηλαδή τελειώνει, να πώς τελειώνει και τέρμα, αυτό ήταν».
«Λέτε να είναι απάτη;» ρώτησε ο Σταν. Γύρισαν όλοι και τον κοίταξαν. Το πρόσωπο του Νικ έγινε κατακόκκινο. Η Φραν κοίταξε με τόση κακία που ο 'Εντυ άφησε τη Σύνθια κι άρχισε να μαλάζει τους ώμουςτης Φραν. Ο 'Εντυ έκανε μια κίνηση συμβιβασμού.«Δεν ισχυρίζομαι ότι έτσι είναι», είπε αμυντικά, «απλά, αναρωτιόμουν».
«Εμένα μου φάνηκε αρκετά αληθινό», είπε ο Τομ. Ο Νικ ρώτησε την Πώλα για το μεσημεριανό διάλειμμα της Τρίτης. Δέχτηκε. «Ας βρεθούμε στο μοτέλ», της πρότεινε μόλις την είδε να χαμογελάει. Ο 'Εντυ ξανάρχισε να ασχολείται με τη Σύνθια. Ο Χένρυ φαινόταν τελείως πίτα και με το ζόρι κρατιόταν να μην τον πάρει ο ύπνος. Μπήκαν ο Φιλ με την 'Ιζαμπελ κι άκουσαν τον Τομ και τη Φραν να μιλάνε ο καθέναςγια το δικό του ταξίδι στο τέλος του κόσμου. Η 'Ιζαμπελ είπε πως είχαν πάει με τον Φιλ μόλις πριν δυο μέρες. «Γαμώτο», είπε ο Τομ, «λες και δεν έμεινε κανένας που να μην πήγε! Και πώς ήταν το δικό σας ταξίδι; »
Η Ρούμπυ ξαναγύρισε στο δωμάτιο. «Πήρε η αδελφή μου από το Φρέσνο για να μας πει πως είναι καλά!» ούτε που τον κατάλαβαν το σεισμό στο Φρέσνο».
«Σεισμό;» είπε η Πώλα.
«Στην Καλιφόρνια», της είπε ο Μικ. «Σήμερα το απόγευμα. Δεν το ήξερες; Γκρέμισε το μισό Λος Αντζελες, ολόκληρη την ακτή στην ουσία μέχρι το Μοντερέυ. Πιστεύουν ότι οφείλεται στην υπόγεια δοκιμή βόμβας στην έρημο Μοχάβε».
«'Ολο στην Καλιφόρνια τυχαίνουν κάτι τέτοιες καταστροφές», είπε η Μάρσια.
«Πάλι καλά που οι αμοιβάδες ξέφυγαν από την άλλη μεριά, στα ανατολικά», είπε ο Νικ.
«Σκέφτεσαι πόσο πιο πολύπλοκο θα ήταν να τις είχαν κι αυτές τώρα στο Λ.Α.;»
«Δεν θα αργήσουν», είπε ο Τομ. «Βάζω στοίχημα πως πολλαπλασιάζονται με αερομεταφερόμενους σπόρους».
«'Οπως έγινε με τα μικρόβια του τυφοειδούς πέρσι το Νοέμβριο», είπε η Τζέην.
«'Οχι, αυτό ήταν τύφος», τη διόρθωσε ο Νικ.
«Τέλος πάντων», είπε ο Φιλ. «'Ελεγα στον Τομ και τη Φραν για το τι είδαμε στο τέλος του κόσμου. 'Ηταν ο ήλιος που γινόταν νόβα. Και μάλιστα, το έδειχναν πολύ έξυπνα. Θέλω να πω, δεν είναι δυνατό να κάθεσαι και να το νιώθεις λόγω της θερμοκρασίας,της ακτινοβολίας και τα ρέστα. Αλλά το δείχνουν κάπως περιφερειακά, πολύ αρμονικά, με την κατά Μακ Λούαν έννοια της λέξης. Πρώτα σε πάνε σ' ένα σημείο κάπου δυο ώρες πριν την έκρηξη, εντάξει; Είναι κι εγώ δεν ξέρω πόσα τρισεκατομμύρια χρονια στο μέλλον, πολλά πάντως, γιατί τα δέντρα είναι όλα διαφορετικά, έχουν γαλάζιους φλοιούς και σχοινένια κλαδιά και τα ζώα είναι μονοπόδαρα, σαν να πηδάνε με πόγκο...»
«Ε, αυτό, δεν το πιστεύω», τραύλισε η Σύνθια.
Ο Φιλ την αγνόησε ευγενικά. «Και δεν είδαμε ούτε ένα σημάδι από ανθρώπινα όντα, ούτε ένα σπίτι, ούτε έναν τηλεφωνικό στύλο, τίποτα, υποθέτω λοιπόν ότι θα πρέπει να είχαν εκλείψει πολύ νωρίτερα. Όπως και να έχει, τα παρακολουθούσαμε για αρκετή ώρα. Χωρίς βέβαια να βγαίνουμε από τη χρονομηχανή μας γιατί, όπως έλεγαν, η ατμόσφάιρα δεν ήταν ασφαλής. Σταδιακά, ο ήλιος άρχισε να φουσκώνει. 'Ημασταν νευρικοί ε, Ιζ, δεν ήμασταν; θέλω να ' πω, τι θα γινόταν αν κάτι πήγαινε στραβά; Η όλη ιδέα του ταξιδιού είναι καινούρια, αν λοιπόν δεν είχαν υπολογίσει σωστά τα πάντα...; Ο ήλιος μεγάλωνε συνέχεια και τότε φάνηκε να βγαίνει από την αριστερή πλευρά εκείνο το πράγμα, που έμοιαζε με μπράτσο,ένα τεράστιο φλογισμένο χέρι που απλωνόταν στο διάστημα, όλο και πιο κοντά μας. Το βλέπαμε μέσα από φυμέ τζάμι, ξέρετε, όπως τις εκλείψεις. Μας έδωσαν κάπου δυο λεπτά από την έκρηξη και το νιώθαμε κιόλας ότι ζεσταινόμασταν. 'Υστερα κάναμε ένα άλμα στο χρόνο, κάνα δυο χρόνια μπροστά. Ο ήλιος είχε το συνηθισμένο του σχήμα, μόνο λίγο μικρότερος, ένας άσπρος ήλιος αντί για τον μεγάλο, κίτρινο. Και πάνω στη Γη, όλα στάχτη».
«Στάχτη», έκανε η 'Ιζαμπελ με έμφαση.
«'Εμοιαζε με το Ντητρόιτ, λίγο μετά που το συνδικάτο βομβάρδισε τη Φορντ», είπε ο Φιλ, "μόνο πολύ, πολύ χειρότερα. Ολόκληρα βουνά, λιωμένα. Οι ωκεανοί, ξεροί. Τα πάντα ήταν στάχτη». Τον διαπέρασε ένα ρίγος και πήρε από τον Μικ ένα τσιγαριλίκι.«Η 'Ιζαμπελ έκλαιγε».
«Τα πράγματα με το ένα πόδι», είπε η 'Ιζαμπελ.«Θέλω να πω, δεν πρέπει να γλύτωσε κανένα» 'Αρχισε να βγάζει λυγμούς. Ο Σταν προσπάθησε να την ηρεμήσει. "Αναρωτιέμαι», είπε, «γιατί να είναι διαφορετικό για τον κάθε έναν που πάει. Πάγωμα. 'Η ωκεανοί. 'Η ο ήλιος να σκάει. 'Η αυτό που είδαν ο Νικ κι η Τζέην»,
«Εγώ πάντως πιστεύω πως ο καθένας μας είχε μια γνήσια εμπειρία του μακρινού μέλλοντος», είπε o Νικ. 'Ενιωθε κατά κάποιο τρόπο να ξανακερδίζει τον έλεγχο της ομήγυρης. 'Ηταν τόσο όμορφα τότε που διηγιόταν την ιστορία του, πριν να έρθουν οι άλλοι. «Εννοώ, να, ο κόσμος υποφέρει από ένα σωρό αναποδιές της φύσης, δεν υπάρχει ένα τέλος του κόσμου, φαίνεται λοιπόν πως ανακατεύουν τα πράγματα και στέλνουν τους επιβάτες σε διαφορετικές καταστροφές. Αλλά ποτέ, ούτε για μια στιγμή δεν αμφέβαλα ότι παρακολουθούσα ένα αυθεντικό γεγονός».
«Πρέπει να πάμε κι εμείς», είπε η Ρούμπυ στον Μικ. «Τρεις ώρες είναι. Τι λες, να τους τηλεφωνήσουμε νωρίς τη Δευτέρα και να το κανονίσουμε για Τρίτη βράδυ
«Τη Δευτέρα είναι η κηδεία του Προέδρου και θα είναι κλειστά τα πάντα», παρατήρησε ο Τομ.
«Τον δολοφόνο τον έπιασαν ή ακόμα;» ρώτησε η Φραν.
«Δεν είπαν τίποτα στις ειδήσεις των τέσσερις», είπε ο Φιλ. «Θα τους ξέφυγε, όπως και ο προηγούμενος».

Ο Μικ έβαλε μουσική. Ο Νικ χόρεψε με την Πώλα. Ο 'Εντυ χόρεψε με τη Σύνθια. Ο Χένρυ κοιμόταν. Ο Ντέηβ, ο άντρας της Πώλα, στηριζόταν σε πατερίτσες μετά την επίθεση που είχε δεχτεί και ζήτησε από την 'Ιζαμπελ να συζητήσουν. Ο Τομ χόρεψε με τη Χάριετ παρ' όλο που ήταν η γυναίκα του, δεν ήταν πολύς καιρός που είχε βγει από την κλινική μετά τη μεταμόσχευσή της κι ο Τομ της φερόταν πολύ τρυφερά. Ο Μικ χόρεψε με τη Φραν. Ο Φιλ χόρεψε με την Τζέην. Ο Σταν με τη Μάρσια. Η Ρούμπυ μπερδεύτηκε ανάμεσα στον 'Εντυ και τη Σύνθια. Μετά, oΤομ χόρεψε με την Τζέην κι ο Φιλ με την Πώλα. H μικρή κόρη του Μικ και της Ρούμπυ ξύπνησε και κατέβηκε να χαιρετήσει. Ο Μικ την έστειλε για ύπνο. Μακριά, ακούστηκε ο θόρυβος μιας έκρηξης. Ο Νικ χόρεψε πάλι με την Πώλα, αλλά την άφησε γιατί δεν ήθελε να τον βαρεθεί πριν την Τρίτη. Πήγε να μιλήσει με τον Ντέηβ, ο Ντέηβ χειριζόταν τις περισσοτερες επενδύσεις του Νικ. Η Ρούμπυ είπε στον Μικ:«Την επομένη της κηδείας, θα τηλεφωνήσεις στο ταξιδιωτικό γραφείο;» Ο Μικ είπε ναι, αλλά ο Τομ παρατήρησε πως μπορεί κάποιος να σκότωνε και τον καινούριο Πρόεδρο και τότε θα γινόταν κι άλλη κηδεία. Αυτές οι κηδείες ήταν καταστροφικές για το ακαθάριστο εθνικό προϊόν, είπε ο Σταν, γιατί κάθε τρεις και λίγο έπρεπε να κλείνουν τα πάντα. Ο Νικ είδε τη Σύνθια να ξυπνάει τον Χένρυ και να τον ρωτάει στα ίσια αν θα την πήγαινε να δει το τέλος του κόσμου. Ο Χένρυ φαινόταν ενοχλημένος... το εργοστάσιό του είχε ανατιναχτεί τα Χριστούγεννα κι όλοι ήξεραν ότι βρισκόταν σε κακή οικονομική κατάσταση. «'Ελα Χένρυ, μπορείς να τα καταφέρεις», έλεγε η Σύνθια με μια άγρια φωνή που σκέπαζε το θόρυβο των συζητήσεων. «Είναι τόσο όμορφα, Χένρυ. Ο πάγος, ή η έκρηξη του ήλιου. Θέλω να πάω».

«Θα έρχονταν κι ο Λου με την Τζάνετ απόψε», είπε η Ρούμπυ, «αλλά γύρισε ο γιος τους από το Τέξας μ' εκείνη την καινούρια χολέρα κι αναγκάστηκαν να το ακυρώσουν».
Ο Φιλ είπε: «Ακουσα πως ένα ζευγάρι είδε το φεγγάρι να διαλύεται. Πλησίασε πολύ κοντά στη Γη κι έγινε κομμάτια που πέσαν πάνω της σαν μετεωρίτες. Καταστρέφοντας τα πάντα, καταλαβαίνετε. 'Ενα μεγάλο κομμάτι παραλίγο να χτυπήσει τη χρονομηχανή τους».
«Δεν θα μου άρεσε καθόλου αυτό», είπε η Μάρσια.
«Το δικό μας ταξίδι ήταν πολύ γλυκό», είπε η Τζέην. «Καθόλου βία. Μονάχα ο κόκκινος ήλιος, η άμμος και το καβούρι που περπατούσε στην ακρογιαλιά. Μας συγκίνησε και τους δυο πάρα πολύ».
«Φοβερό το τι μπορεί να κάνει σήμερα η επιστήμη», είπε η Φραν.

Ο Μικ κι η Ρούμπυ συμφώνησαν να κανονίσουν το ταξίδι για το τέλος του κόσμου αμέσως μετά το τέλος της κηδείας. Η Σύνθια ήπιε πάρα πολύ κι έκανε εμετό. Ο Φιλ, ο Τομ κι ο Ντέηβ μιλούσαν για το χρηματιστήριο. Η Χάριετ έλεγε στον Νικ για την εγχείρησή της. Η 'Ιζαμπελ φλερτάριζε τον Μικ και χαμήλωσε το ντεκολτέ της. Τα μεσάνυχτα κάποιος έβαλε τις ειδήσεις. Είχαν κάτι εικόνες από το σεισμό και μια ανακοίνωση, ότι πρέπει να βράζετε το νερό αν ζείτε σε κάποια από τις πολιτείες που προσβλήθηκαν. 'Εδειξαν τη χήρα του Προέδρου να επισκέπτεται τη χήρα του προηγούμενου Προέδρου για να τη συμβουλευτεί σχετικά με την κηδεία. Μετά είχε μια συνέντευξη με κάποιον προϊστάμενο της εταιρείας του ταξιδιού στο χρόνο. «Οι δουλειές είναι φαινόμενο!» είπε. «Το ταξίδι στο χρόνο προβλέπεται να είναι η πρώτη σε ανάπτυξη εταιρεία της χώρας την επόμενη χρονιά». Ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν η εταιρεία του επρόκειτο σύντομα να προσφέρει και κάτι άλλο, εκτός από το ταξίδι στο τέλος του κόσμου. «Αργότερα, το ελπίζουμε», είπε αυτός. «Σχεδιάζουμε να ζητήσουμε σύντομα την έγκριση του Κογκρέσου. Στο μεταξύ πάντως, η τωρινή μας προσφορά κινείται με πάρα πολύ ψηλό ρυθμό. Είναι αδύνατο να το φανταστείτε. Βέβαια, σε τέτοιες εποχές, είναι αναμενόμενο να έλκεται η προσοχή του κόσμου από πράγματα που περιλαμβάνουν κάποιο στοιχείο από την Αποκάλυψη». Ο δημοσιογράφος ρώτησε τι εννοούσε λέγοντας «σε τέτοιες εποχές», αλλά καθώς ο εκπρόσωπος της εταιρείας άρχισε να μιλάει τον διέκοψε μια διαφήμιση. Ο Μικ έκλεισε την τηλεόραση. Ο Νικ συνειδητοποίησε ότι καταπιεζόταν φοβερά. Αποφάσισε πως οφειλόταν στο ότι ένα σωρό φίλοι του είχαν κάνει το ταξίδι ενώ αυτός κι η Τζέην πίστευαν πως ήταν οι μοναδικοί. Βρέθηκε δίπλα στη Μάρσια και πήγε να της περιγράψει τον τρόπο που κινιόταν το καβούρι αλλά αυτή απλώς ανασήκωσε τους ώμους της. Κανείς δεν μιλούσε πια για ταξίδια στο χρόνο. Το πάρτυ είχε ξεπεράσει αυτό το θέμα. Ο Νικ κι η Τζέην έφυγαν αρκετά νωρίς και πήγαν κατευθείαν για ύπνο, χωρίς να κάνουν έρωτα.

Το άλλο πρωί, η Κυριακάτικη εφημερίδα δεν διανεμήθηκε εξαιτίας της απεργίας της Μπριτζ Οθόριτυ. Το ράδιο είπε πως αποδεικνυόταν δυσκολότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις η καταπολέμηση της μεταλλαγμένης αμοιβάδας και ότι όλοι θα έπρεπε να βράζουν το πόσιμο νερό. Ο Νικ κι η Τζέην συζητούσαν για το πού θα πήγαιναν τις επόμενες διακοπές τους. «Τι θα έλεγες να πηγαίναμε να δούμε το τέλος του κόσμου ακόμα μια φορά;» πρότεινε η Τζέην κι ο Νικ ξέσπασε σε γέλια.