Η αόρατη τρύπα

Κώστας Γερογιάννης
Μετάφραση: Χ. Κωστάκης

O ΚΥΡΙΟΣ Χ. Αντιμετώπιζε ένα ασυνήθιστο πρόβλημα εδώ και λίγο καιρό. Κάτι στο δεξί του αυτί του προκαλούσε οξεία φαγούρα σε σημείο που, μερικές φορές, γίνονταν αβάσταχτη. Μπορούσε να ξύνει το αυτί του επί αρκετή ώρα, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η φαγούρα ποτέ δεν μειωνόταν! Απλώς, κάποια στιγμή, σταματούσε απότομα.

Ο κύριος Χ. Αρχισε να ανησυχεί. Δεν ήταν μόνον η έντονη ενόχληση, ήταν και η παράξενη εκδήλωσή της. Επισκέφθηκε γιατρούς, οι οποίοι όμως δε βρήκαν την παραμικρή ανωμαλία στο ακουστικό σύστημα του κου Χ. Toυ έδωσαν όμως κάτι χάπια και μια αλοιφή. Ο κύριος Χ. πίστεψε για λίγο ότι, επιτέλους, είχε βρεθεί η λύση. Αρχισε να εφαρμόζει τις συμβουλές των γιατρών, μα σύντομα ανακάλυψε πως η κατάσταση δε βελτιωνόταν καθόλου! Η φαγούρα επέμενε, μερικές φορές και ισχυρότερη από πριν, προκαλώντας στον κύριο Χ. μεγάλη κατάθλιψη. Δεν ήξερε πια τι μπορούσε να κάνει. Ελλείψει καλύτερης λύσης, επισκέφθηκε ξανά τους γιατρούς, τους παρακάλεσε, τους απείλησε, κι εκείνοι του έδωσαν άλλα φάρμακα, που κι αυτά με τη σειρά τους αποδείχτηκαν άχρηστα! Ο κύριος Χ. ήταν απελπισμένος! Το αυτί του τον βασάνιζε τώρα αρκετές ώρες κάθε μέρα. Μέχρι που κάτι περίεργο συνέβη.

Κάποια στιγμή, συνειδητοποίησε ότι η φαγούρα είχε μειωθεί σε ένταση, αλλά υπήρχε τώρα κάτι άλλο, κάτι απτό, που τρομοκράτησε μέχρι θανάτου τον κύριο Χ. Του φαινόταν πως είχε ένα τεράστιο κενό μέσα στο αυτί του! Ψηλαφίζοντας, ανακάλυψε έναν παράξενο, κενό χώρο όπου μπορούσε να χώσει με ευκολία δυο δάχτυλά του! Εκείνη τη στιγμή ένιωσε σαν να χάνεται.

Μόλις ανέκτησε ένα μικρό μέρος της ψυχραιμίας του κοίταξε στον καθρέφτη. Τίποτα. Το αυτί του έμοιαζε φυσιολογικό. Παρ' όλα αυτά, όταν το άγγιζε είχε την αίσθηση ενός απέραντου χώρου, ενός χώρου που εκτεινόταν βαθιά, ίσως στην ανυπαρξία! Ο κύριος Χ. κόντευε τώρα να τρελαθεί. Όταν μίλησε σχετικά στο γιατρό του, αυτός έχασε την ψυχραιμία του και τον έστειλε σε κάποιο γνωστό του ψυχίατρο. Ο κύριος Χ. δεν έκανε καν τον κόπο να τον επισκεφθεί. Είχε πια καταλάβει πως μόνος του έπρεπε να αντιμετωπίσει αυτό που του συνέβαινε.

Λίγες μέρες μετά, διαπίστωσε πως ο αόρατος αυτός χώρος είχε διευρυνθεί ακόμα πιο πολύ! Τώρα χωρούσε σχεδόν ολόκληρη η γροθιά του! Από μια άποψη ήταν παράδοξο το πώς ο κύριος Χ. διατηρούσε ακόμα τα λογικά του. Κι όμως, όχι μόνον είχε επίγνωση του τι συνέβαινε, αλλά αποφάσισε να το μελετήσει. Έτσι, κάποια στιγμή άρχισε με το χέρι του να ψηλαφίζει τον μυστηριώδη χώρο. Δεν έπιασε τίποτα, ήταν σαν να ψηλάφιζε στο κενό, αλλά πρόσεξε πως τώρα χωρούσε όχι μόνον η γροθιά του, αλλά και ένα μέρος από το υπόλοιπο χέρι του! Κοίταξε στον καθρέφτη. Τρόμαξε στ' αλήθεια βλέποντας το χέρι του να χώνεται στ' αυτί του ως τον καρπό!

Μετά από λίγες μέρες, ήταν πλέον ξεκάθαρο πως αυτή η αόρατη τρύπα συνεχώς διευρυνόταν. Η αρχική φαγούρα είχε λιγοστέψει αισθητά, αλλά υπήρχε ένα άλλο ανησυχητικό φαινόμενο. Τις τελευταίες φορές που ο κύριος Χ. εξερευνούσε το χώρο με το χέρι του, είχε προσέξει πως αναπτυσσόταν στη νοητή περίμετρο της τρύπας μια όλο και πιο έντονη ελκτική δύναμη! Μια δύναμη που «τραβούσε» το χέρι του προς τα μέσα! Μια δύναμη που δυσκόλευε όλο και πιο πολύ τον κύριο Χ. να τραβήξει έξω το χέρι του. Τι σήμαινε αυτό; αναρωτήθηκε νιώθοντας μια παράξενη αγωνία να τον κατατρώει. Είχε φτάσει πια στο σημείο να σταματήσει τις εξερευνήσεις, γιατί φοβόταν πως, την επόμενη φορά που θα έχωνε το χέρι του, ίσως η αόρατη τρύπα να του το ρουφούσε τελειωτικά. Όμως, αυτή η ανησυχία του δεν ήταν τίποτα μπροστά σ' αυτό που συνέβη λίγο αργότερα.

Ένα πρωί ξύπνησε με ισχυρό πονοκέφαλο και ανακάλυψε κάτι συγκλονιστικό! Κοιτώντας στον καθρέφτη, είδε πως ένα μέρος από τη δεξιά πλευρά του κεφαλιού του έλειπε!! Δεν υπήρχε καμιά πληγή -- είχε απλώς εξαφανιστεί! Στη θέση του υπήρχε μόνο κενό και, κοιτώντας λοξά, μπορούσε να δει μια αμυδρή περίμετρο. Ο λογικός νους του κυρίου Χ. κινδύνευε σοβαρά. Επιπλέον, το φαινόμενο δεν σταματούσε εκεί. Ένιωθε μια όλο και πιο δυνατή «έλξη» στο σημείο εκείνο, σαν κάτι να προσπαθούσε να τον ρουφήξει. Να τον συγχωνεύσει σε μια άχρονη και άτοπη «ύπαρξη». Κάτι τον ρουφούσε διαρκώς και πιο γρήγορα, με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα αφομοίωνε τα κύτταρα του κυρίου Χ.

Ώσπου το μισό του πρόσωπο εξαφρανίστηκε τελείως!... Η ανυπαρξία επεκτάθηκε στο κατακόρυφο επίπεδο και προχώρησε στο δεξί του χέρι... τώρα κατατρώει το δεξί του πόδι... προχωρεί στην αριστερή πλευρά...

Ο κύριος Χ. έσβηνε σιγά-σιγά! Το κορμί του, παραπαίοντας μέσα σ' έναν χορό μικροσωματίων σκόνης, αργά και σταθερά φαινόταν να μπαίνει σε μια καινούρια «κατάσταση». Λίγο μετά, ο κύριος Χ. έχει εξαφανιστεί!

Γεννήθηκε το '63 στην Αθήνα, όπου και παραμένει. Σπούδασε ΗΥ και εργάστηκε στην Αμερικανική Πρεσβεία. Ασχολείται ευκαιριακά με το γράψιμο και αρκετά διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά ΑΣΤΡΙΚΗ ΕΠΑΦΗ και ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ. Στα μελλοντικά του σχέδια ανήκει η συγγραφή ενός μυθιστορήματος ε.φ. με χρήση της μυθολογίας Κθούλου.