Brian Aldiss
Heresies of the Huge God (1966)
Μετάφραση: Μαν. Σταυρακάκης

Eγώ, ο Χάραντ ο Τέταρτος, Ανώτατος Ερμηνευτής των Γραφών και των Νόμων, ζητώ να γίνουν γνωστά τα χειρόγραφά μου αυτά αποκλειστικά στους Ανώτερους Ιερείς της Παγκόσμιας Θυσιαστικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, και στους Εκλεγμένους Γέροντες του Συμβουλίου της Παγκόσμιας Θυσιαστικής Εκκλησίας, γιατί εδώ περιέχονται θέματα που αφορούν τις τέσσερις Σατανικές Αιρέσεις, που δεν πρέπει με κανένα τρόπο να γίνουν γνωστά στο λαό.

Για μια Ορθή Θεώρηση της πλέον νεότερης και σατανικότερης αίρεσης έχουμε καθήκον να εξετάσουμε προοπτικά τα γεγονότα της ιστορίας μας. Ας απασχοληθούμε, λοιπόν, με το πρώτο Έτος της εποχής μας, τότε που το Παγκόσμιο Σκότος διαλύθηκε με την άφιξη του Υπέρογκου Θεού, του Αληθινού και Τεράστιου Κυρίου μας, του Σεβαστού και Τρομερότατου. Σήμερα, στα 910 ΥΘ, είναι βέβαια αδύνατο να υπάρχει, έστω και αμυδρή, η ανάμνηση της κατάστασης του τότε κόσμου. Από τα στοιχεία όμως που έμειναν ώς τις μέρες μας μπορούμε να συμπεράνουμε αρκετά ώστε να πραγματοποιήσουμε τις αναγκαίες Πνευματικές Παρεκκλίσεις, που θα μας επιτρέψουν να δούμε τα γεγονότα με τα μάτια των αμαρτωλών που τα έζησαν τότε.

Ο κόσμος στον οποίο εμφανίστηκε ο Υπέρογκος Θεός, ήταν γεμάτος από ανθρώπους και τις μηχανές τους, όλοι τους απροετοίμαστοι για την Έλευση Του. Θα πρέπει να υπήρχαν εκείνη την εποχή εκατό χιλιάδες φορές περισσότεροι άνθρωποι απ' όσους υπάρχουν σήμερα.

Ο Υπέρογκος Θεός ακούμπησε για πρώτη φορά τη Γη στο μέρος που τώρα ονομάζουμε Ιερά Θάλασσα, εκεί όπου πλέουν σήμερα μερικές από τις ωραιότερες εκκλησίες μας, τις αφιερωμένες στο 'Ονομά Του.

Εκείνο τον καιρό η περιοχή ήταν πολύ λιγότερο ευχάριστη, όντας διαμοιρασμένη σε πολλές χώρες τις οποίες κατείχαν ποικιλώνυμα έθνη. Τότε εφαρμοζόταν ένα σύστημα κατοχής της γης πολύ διαφορετικό από τις σημερινές πρακτικές της συνεχούς μετανάστευσης και εκκένωσης.

Τα πίσω πόδια του Υπέρογκου Θεού απλώθηκαν μακριά κάτω στην Αφρική - που δεν ήταν τότε η νήσος ήπειρος που είναι σήμερα - αγγίζοντας σχεδόν τον ποταμό Κονγκό, στο ιερό σημείο όπου υψώθηκε αργότερα η θυσιαστική εκκλησία του Μπαζόλο-Ακέτι-Ελέ και στο ιερό σημείο που σημαδεύεται από τον Ιερό Ναό του Αντεν, σβήνοντας από το πρόσωπο της γης το παλιό λιμάνι του Αντεν.

Μερικά από τα πόδια του Υπέρογκου Θεού απλώθηκαν πάνω από το Σουδάν και κατά μήκος της περιοχής του τότε Λιβυκού Βασιλείου, μέρους τώρα της Θάλασσας της Γεροντικής Θλίψης, ενώ ένα πόδι αναπαύθηκε πάνω σε μία πόλη ονομαζόμενη Τύνιδα, στην τότε τυνησιακή ακτή. Αυτά ήταν μερικά από τα πόδια του Υπέρογκου Θεού στην αριστερή πλευρά Του.

Από τη δεξιά πλευρά Του, τα πόδια Του ευλόγησαν και καταπλάκωσαν τις ερήμους της Σαουδικής Αραβίας, της σήμερα γνωστής με το όνομα Κοιλάδα της Ζωής και τους πρόποδες του Καυκάσου, αφανίζοντας το όρος με το όνομα Αραράτ της Μικράς Ασίας, ενώ το Μπροστινό Πόδι απλώθηκε ώς τη ρωσική γη, εκμηδενίζοντας σε δευτερόλεπτα την πρωτεύουσα πόλη Μόσχα.

Το σώμα του Υπέρογκου Θεού μένοντας αναπαυμένο ανάμεσα στα πανίσχυρα πόδια Του, στάθηκε κυρίως πάνω από τρεις αρχαίες θάλασσες που, αν πιστέψουμε τα παλιά κείμενα, είχαν τα ονόματα Μεσόγειος Θάλασσα, Ερυθρά Θάλασσα και Θάλασσα του Νείλου, και που όλες τους αποτελούν σήμερα μέρος της Ιεράς Θάλασσας. Με το Τεράστιο Μέγεθός Του εξαφάνισε επίσης μέρος της Μαύρης Θάλασσας (σήμερα Λευκή Θάλασσα), την Αίγυπτο, την Αθήνα, την Κύπρο και τη Βαλκανική χερσόνησο μέχρι το Βελιγράδι, το μετέπειτα Αγιο Βελιγράδι, γιατί πάνω απ' αυτή την πόλη υψώθηκε σαν πελώριος πύργος ο λαιμός του Υπέρογκου Θεού στην Πρώτη Κάθοδό Του προς εμάς τους θνητούς, ακουμπώντας σχεδόν τις σκεπές των κτιρίων.

Όσο για το κεφάλι Του, αυτό βρισκόταν ψηλότερα και από τα βουνά που ονομάζουμε Ιταλάνδη και στην περιοχή πέρα απ' αυτά, στον τόπο με το αρχαίο όνομα Ευρώπη, ένα πυκνοκατοικημένο τότε τμήμα της υδρογείου. Υψωνόταν τόσο ψηλά που εύκολα μπορούσε να Το δει κανείς μια καλή μέρα από το Λονδίνο, που τότε όπως και σήμερα ήταν η κυριότερη πόλη των Αγγλογάλλων.

Εκείνες τις πρώτες ημέρες υπολογίστηκε ότι το μήκος του Υπέρογκου Θεού ήταν περίπου τέσσερις χιλιάδες πεντακόσια μίλια και τα οχτώ πόδια εννιακόσια μίλια το καθένα. Σήμερα η θρησκεία μας διδάσκει ότι ο Υπέρογκος Θεός μας αλλάζει σχήμα και μήκος και αριθμό ποδιών, ανάλογα με το αν είναι Ευχαριστημένος ή Θυμωμένος με τον άνθρωπο.

Τις ημέρες εκείνες η φύση του Θεού ήταν άγνωστη. Καμιά προετοιμασία δεν είχε γίνει για την Έλευση Του, παρ' όλο που κυκλοφορούσαν αρκετοί ψίθυροι για την Ημέρα της Κρίσεως. Έτσι οι θεωρίες για τη φύση Του απείχαν πολύ απ' την αλήθεια, τόσο που συχνά ξεπερνούσαν τα όρια της βλασφημίας.

Σας παρουσιάζω εδώ ένα απόσπασμα από το διαβόητο Έγγραφο του Γκερσάιμερ, το οποίο στάθηκε η αιτία πολλών γεγονότων που οδήγησαν στην Πρώτη Σταυροφορία το 271 Υο. Δεν ξέρουμε ποιος ήταν ο Μαύρος Γκερσάιμερ. Η μόνη, χωρίς νόημα, πληροφορία που έχουμε τον αναφέρει σαν κάποιο Επιστημονικό Προφήτη σε κάποιο μέρος με το όνομα Κόρνελ ή Κάρνελ, πιθανώς κάποια εκκλησία στην Αμερικανική Ήπειρο (που τότε ήταν μια διαφορετικά σχηματισμένη περιοχή).

«Εναέριες παρατηρήσεις δείχνουν ότι αυτό το πλάσμα αν μπορεί να το ονομάσει κανείς έτσι που διαγράφει μια γραμμή κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, δεν έχει ζωή, τουλάχιστον όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε. Θα πρέπει να δεχτούμε ως απλή σύμπτωση το γεγονός ότι μοιάζει με οχτάποδη σαύρα και έτσι δεν είναι ανάγκη να φοβόμαστε ότι αυτό το πραγμα έχει κακές διαθέσεις, όπως θέλουν να το παραστήσουν μερικές φυλλάδες».

Μπορεί σήμερα να μην είναι κατανοητή όλη η βλάσφημη ορολογία εκείνης της μακρινής εποχής, αλλά πιστεύουμε ότι το «εναέριες παρατηρήσεις» αναφέρεται στις μηχανικές ιπτάμενες συσκευές που κατείχε αυτή η τελευταία γενιά των Αθεων. Ο Μαύρος Γκερσάιμερ συνεχίζει:

«Αν αυτό το πράγμα δεν είναι ζωντανό, μπορεί να αποτελεί ένα κομμάτι γαλαξιακού απορρίμματος που αγκιστρώθηκε προσωρινά στη σφαίρα μας, ίσως όπως αγκιστρώνεται ένα φύλλο σε μια μπάλα το φθινόπωρο. Το να πιστέψουμε κάτι τέτοιο δεν συνεπάγεται αναγκαία καμία αλλοίωση της επιστημονικής μας θεώρησης του σύμπαντος. Είτε αυτό το πράγμα αντιπροσωπεύει μια μορφή ζωής είτε όχι, δεν χρειάζεται να παραδοθούμε όλοι στις προλήψεις. Θα πρέπει να θυμηθούμε απλά ότι υπάρχουν πολλά φαινόμενα στο σύμπαν, όπως το αντιλαμβανόμαστε στο φως της επιστήμης τον εικοστού αιώνα, που παραμένουν ανεξήγητα. Όσο οδυνηρή κι αν μας είναι αυτή η επίσκεψη, είναι κάποια παρηγοριά να σκεφτόμαστε ότι θα μας φέρει νέα γνώση των εαυτών μας, όσο και του κόσμου πέρα από το μικρό ηλιακό μας σύστημα».

Παρ' όλο που όροι όπως «γαλαξιακό απόρριμμα» έχουν χάσει τη σημασία τους, αν είχαν ποτέ, η γενική κατεύθυνση αυτής της παραγράφου είναι προσβλητικά προφανής: ξεκινά έναν αγώνα κατά της λατρείας του Υπέρογκου Θεού και ζητεί να τοποθετήσει στη θέση Του το Θεό της Επιστήμης των αιρετικών. Μία μόνο παράγραφος από αυτό το βλάσφημο συνονθύλευμα είναι ανάγκη να μας απασχολήσει ακόμη, γιατί έχει ουσιώδη σημασία στην Κατανόηση της πνευματικής Στάσης του Γκερσάιμερ και πιθανότατα των περισσοτέρων από τους συγχρόνους του.

«Εντελώς φυσιολογικά, οι λαοί της γης, ιδιαίτερα εκείνοι που βραδυπορούν ακόμη μπροστά στο κατώφλι του πολιτισμού, είναι γεμάτοι φόβο αυτές τις μέρες. Βλέπουν κάτι υπερφυσικό στην άφιξη αυτού του πράγματος και πιστεύω πως κάθε άνθρωπος, αν είναι ειλικρινής, θα παραδεχθεί πως και αυτός κουβαλά στην καρδιά του την ηχώ αυτού του φόβου. Μπορούμε να τον αγνοήσουμε και να αντιμετωπίσομε το χάος μέσ' στο οποίο βούλιαξε σήμερα o κόσμος, μόνο αν διατηρήσουμε μία γαλαξιακή εικόνα της κατάστασής μας. Αυτό το ίδιο το υπέρογκο μέγεθος αυτού του πράγματος, που βρίσκεται αποτρόπαια κολλημένο κατά μήκος του κόσμου μας, είναι πηγή τρόμου. Αλλά ας το φανταστούμε αναλογικά. Μία σαρανταποδαρονσα κάθεται πάνω σ' ένα πορτοκάλι. 'Η, για να διαλέξουμε μία λιγότερο αποκρουστική αναλογία, ένα μικρό ζώο, μακρύ έξι ίντσες, ξεκουράζεται προσωρινά στην επιφάνεια μιας πλαστικής υδρογείου με διάμετρο δύο πόδια. Από εμάς την ανθρώπινη φυλή εξαρτάται, με όλη την τεχνολογία που έχουμε στη διάθεσή μας, να ενωθούμε όσο ποτέ άλλοτε και να τινάξουμε αυτό το πράγμα, αυτό το τεράστιο βλακώδες αντικείμενο, πίσω στα βάθη του Διαστήματος απ' όπου μας ήρθε. Καληνύχτα σας».

Οι λόγοι για τους οποίους επαναλαμβάνω εδώ αυτή την Αρχική Βλασφημία είναι γιατί μπορούμε να δούμε εδώ, σ' αυτό το μήνυμα ενός οπαδού του Παγκόσμιου Σκότους, ίχνη απο την Πρωταρχική Αμαρτία που παρ' όλες τις θυσίες μας, όλα τα βάσανά μας, όλες τις σταυροφορίες μας δεν έχουμε κατορθώσει ακόμα να εξαλείψουμε. Αυτός είναι ο λόγος που αντιμετωπίζουμε τώρα τη μεγαλύτερη απ' όλες τις Κρίσεις στην ιστορία της Παγκοσμίου Ορθοδόξου Ουσιαστικής Εκκλησίας και γι' αυτό ακριβώς έφθασε η ώρα για μια Τετάρτη Σταυροφορία που θα υπερβαίνει σε κλίμακα όλες τις άλλες.

Ο Υπέρογκος Θεός παρέμεινε εκεί που ήταν, στη θέση που τώρα αναφέρουμε σαν χώρος της Ιεράς Θαλάσσης, για ένα αριθμό ετών, απόλυτα ακίνητος.

Για την ανθρωπότητα αυτή ήταν η μεγάλη περίοδος της διαμορφώσεως της Πίστεως, που σημάδεψε την ίδρυση της Παγκοσμίου Εκκλησίας και χαρακτηρίστηκε απο πολλές αναταραχές. Οι πρώτοι ιερείς και προφήτες υπέφεραν πολλά ώστε να γίνει παγκόσμια γνωστός ο Λόγος και οι βλάσφημες αιρέσεις να καταστραφούν, παρ' ολο που, όπως αναφέρει η Μυστική Βίβλος της Εκκλησιαστικής Παραδόσεως, πολλοί απ' αυτούς ήταν στην πραγματικότητα μέλη παλαιοτέρων Εκκλησιών, οι οποίοι, βλέποντας το φως, μετέστρεψαν την παλιά πίστη τους.

Το πανίσχυρο Σώμα του Υπέρογκου Θεού έγινε ο στόχος πολλών αδύναμων προσβολών. Τα ισχυρότερα 'Οπλα της μακρινής πια εκείνης εποχής, δυνάμεις τεχνολογικού τσαρλατανισμού με το όνομα Πυρηνικά, χρησιμοποιήθηκαν επάνω του χωρίς κανένα αποτέλεσμα, όπως αναμενότανν. Πύρινα τείχη υψώθηκαν μάταια εναντίον του. Ο Υπέρογκος Θεός μας, ο Τρομερός και Πανίσχυρος, είναι άτρωτος στη γήινη αδυναμία. Το σώμα του ήταν Ντυμένο, όπως λεγόταν, με Μέταλλο, - εδώ βρίσκεται το σπέρμα της Δεύτερης Σταυροφορίας - αλλά δεν είχε την ευπάθεια και την αδυναμία του Μετάλλου.

Τον ερχομό Του στη γη υποδέχτηκε μία άμεση ανταπόκριση της φύσης. Οι παλιοί άνεμοι που επικρατούσαν ώς τότε, αναχαιτισμένοι από τα δυνατά πλευρά τον φυσούσαν σ' άλλη κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα ήταν να ψυχθεί το κέντρο της Αφρικής τόσο ώστε να ξεραθούν τα τροπικά δάση από έλλειψη βροχής και να πεθάνουν όλα τα ζώα που ζούσαν εκεί. Στις χώρες που συνόρευαν με την Κασπάνα (τις τότε ονομαζόμενες Περσία και Καρκόφ, όπως λένε παλιές αφηγήσεις) χιονοθύελλες έπεφταν επί δώδεκα συνεχείς σκληρούς χειμώνες, τραβώντας ύστερα ανατολικά ώς την Ινδία. Σε άλλους τόπους, παντού στον κόσμο ο άνθρωπος ένιωσε τον ερχομό τον Υπέρογκου Θεού στον ουρανό, στις αφύσικες βροχές και στους σαρωτικούς ανέμους, στις καταιγίδες που λυσσομανούσαν ασταμάτητα για μήνες. Οι ωκεανοί ταράχτηκαν και αυτοί, καθώς ο τεράστιος όγκος των υδάτων που εκτόπιζε το Σώμα Του πλημμύριζε τις παραθαλάσσιες περιοχές, πνίγοντας χιλιάδες πλάσματα και ξεβράζοντας δέκα χιλιάδες νεκρές φάλαινες στα λιμάνια του Κολόμπο.

Και η γη όλη αναστατώθηκε.

Καθώς όλη η περιοχή η κάτω από το Σώμα του Υπέρογκου Θεού βούλιαζε, στην προετοιμασία της να δεχτεί αυτό που θα ονομαζόταν αργότερα Ιερά Θάλασσα, οι γύρω χώρες υψώθηκαν σχηματίζοντας μικρούς λόφους, όπως οι σκασμένοι, άγριοι Δολομίτες που φρουρούν σήμερα τη νότια πλευρά της Ιταλάνδης.

Έγιναν σεισμοί και νέα ηφαίστεια και θερμοπίδακες ξεπήδησαν εκεί όπου ποτέ άλλοτε δεν είχε αναβλύσει νερό, και επιδημίες φιδιών και δάση φλεγόμενα και τόσα άλλα θεϊκά σημάδια που βοήθησαν τους πρώτους Πατέρες της πίστης μας να προσηλυτίσουν τους αμαθείς. Πήγαιναν παντού, διδάσκοντας ότι μόνος δρόμος της Σωτηρίας είναι η παράδοσή μας σ' Εκείνον.

Λαοί ολόκληροι αφανίστηκαν τους χρόνους εκείνους της Αναστάτωσης, οι Βούλγαροι, οι Αιγύπτιοι, οι Ισραηλίτες, οι Μοραβιανοί, οι Κούρδοι, οι Τούρκοι, οι Σύριοι, οι Τούρκοι των βουνών, όπως και οι περισσότεροι από τους Νότιους Σλάβους, τους Γεωργιανούς, τους Κροάτες, τους δυνατούς Βλάχους, τους Έλληνες και την κυπριακή και κρητική φυλή, μαζί με άλλους των οποίων οι αμαρτίες ήταν μεγάλες και τα ονόματά τους ακαταχώρητα στα Εκκλησιαστικά Χρονικά.

Ο Υπέρογκος Θεός έφυγε από τον κόσμο μας το έτος 89, ή όπως λένε μερικοί το 90. (Αυτή ήταν η Πρώτη Αναχώρηση, όπως αναφέρεται στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας - παρ' όλο που η Καθολική Παγκόσμια Εκκλησία την ονομάζει Ημέρα της Πρώτης Εξαφάνισης). Ξαναγύρισε το 91, Μεγάλο και Φοβερό ας είναι το Όνομα Του.

Λίγα μας είναι γνωστά για την περίοδο της απουσίας Του από τη γη. Μπορούμε μόνο να φανταστούμε την πνευματική κατάσταση των ανθρώπων τότε, όταν μαθαίνουμε ότι μάταια ένωσαν τις δυνάμεις τους όλα τα έθνη της γης. Οι φυσικές καταστροφές συνεχίστηκαν αφού οι ωκεανοί χύθηκαν στο κοίλωμα που είχε αφήσει πίσω Του, σχηματίζοντας την αγαπημένη μας και αγία Ιερά Θάλασσα. Μεγάλοι Πόλεμοι ξέσπασαν στο πρόσωπο της γης.

Η Επιστροφή Του το 91 σταμάτησε κάθε πόλεμο - ένα σημάδι της ειρήνης που έφερνε η Παρουσία Του στον εκλεκτό λαό Του.

Αλλά οι κάτοικοι του κόσμου Εκείνους τους Χρόνους δεν ήταν όλοι τους πιστοί, παρ' όλο που τόσοι προφήτες γύριζαν ανάμεσά τους, και πολλές ήταν οι βλασφημίες τους. Στο Μαύρο Μουσείο, παράρτημα της μεγάλης βασιλικής του 'Ομα και της Υεμένης, υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία του ότι προσπάθησαν εκείνη την εποχή να επικοινωνήσουν με τον Υπέρογκο Θεό χρησιμοποιώντας τις μηχανές τους. Φυσικά δεν πήραν καμιά απάντηση μα πολλοί σκέφτηκαν τότε, στο σκοτάδι που ζούσαν, ότι αυτό οφειλόταν στο ότι ο Θεός ήταν ένα αντικείμενο, όπως είχε προφητεύσει ο Μαύρος Γκερσάιμερ.

Ο Υπέρογκος Θεός, σ' αυτή Του τη Δευτέρα Έλευση, ευλόγησε τη γη μας εγκαθιστάμενος κυρίως στην περιοχή του Αρκτικού Κύκλου ή ό,τι ήταν τότε ο Αρκτικός Κύκλος, με το σώμα Του να εκτείνεται από τον Βόρειο Καναδά, πάνω από μια μεγάλη ήπειρο με το όνομα Αλάσκα, κατά μήκος της Βόρειας Θάλασσας και ώς τις βόρειες περιοχές της ρωσικής γης μέχρι τον ποταμό Λένα, σήμερα Κόλπο του Λενν. Μερικά από τα πίσω πόδια Του συνέτριψαν τους αρκτικούς παγετώνες, ενώ άλλα από τα μπροστινά Του εισχώρησαν στο Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό - αληθινά μπροστά Του δεν είμαστε παρά άμμος κάτω από τα πόδια Του, και εκείνος μένει αδιάφορος μπρος στα βουνά μας ή τις Κλιματολογικές μας Συνθήκες.

'Οσο για το φοβερό κεφάλι Του, αυτό ήταν ορατό από όλες τις πόλεις κατά μήκος των βορείων ακτών της Αμερικής, πόλεις όπως οι εξαφανισθείσες Βανκούβερ, Σηάτλ, 'Εντμοντον, Πόρτλαντ, Μπλάνκο, Ρένο, ακόμη και από το Σαν Φρανσίσκο, και υψωνόταν ώς τη στρατόσφαιρα, λάμποντας με μεταλλική λάμψη. Όλες αυτές οι πόλεις ανήκαν στο ίδιο ενεργητικό και αμαρτωλό έθνος που εκδηλωνόταν πιο δραστήρια εναντίον του Υπέρογκου Θεού. 'Ολο το βάρος του άθεου επιστημονικού πολιτισμού τους ρίχτηκε εναντίον Του, μα το μόνο που κατόρθωσαν να κάνουν ήταν να διαλύσουν τις ίδιες τις ακτές τους.

Εν τω μεταξύ, άλλες φυσικές αλλαγές συνέβαιναν. Η μάζα του Υπέρογκου Θεού παρέσυρε τη γη από την καθημερινή της περιστροφή, έτσι που άλλαξαν οι εποχές και στα προφητικά βιβλία διαβάζουμε πως τα μεγάλα δέντρα έριχναν τα φύλλα τους το καλοκαίρι και τα αποκτούσαν ξανά το χειμώνα. Νυχτερίδες πετούσαν με το φως της ημέρας και οι γυναίκες έφερναν στον κόσμο τριχωτά παιδιά. Η τήξη των πάγων έφερε μεγάλες πλημμύρες, παλιρροϊκά κύματα και δηλητηριώδεις βροχές, ενώ μέσα σε μια νύχτα, όπως ακούμε, τα νερά μετακινήθηκαν από τα βάθη των ωκεανών, έτσι που το κύμα απομακρύνθηκε τόσο πολύ από τις Ανω Χώρες της Μαλαίας (όπως είναι σήμερα) που η ηπειρωτική χερσόνησος της Ευλογίας διαμορφώθηκε μέσα σε λίγες ώρες από ότι ήταν πριν ξεχωριστές ήπειροι ή νησιά όπως η Σιγκαπούρη, η Σουμάτρα, η Ινδονησία, η Ιάβα, το Σίδνεϋ και η Αυστραλία ή Αυστρία.

Με αυτά τα φοβερά Σημεία οι ιερείς μας μπόρεσαν να προσηλυτίσουν τους λαούς και εκατομμύρια επιζώντες εντάσσονταν γρήγορα στην Εκκλησία μας. Αυτή ήταν η Πρώτη Μεγάλη Περίοδος της Εκκλησίας, τότε που ο Λόγος εξαπλώθηκε σ' όλη τη ρημαγμένη και παραμορφωμένη γη. Οι θεσμοί μας διαμορφώθηκαν στις επόμενες λίγες γενεές, ιδιαίτερα στις διάφορες Συνόδους της Νέας Εκκλησίας (μερικές από τις οποίες αποδείχτηκαν αργότερα αιρετικές).

Όμως πολλά εμπόδια βρέθηκαν στο δρόμο της Εκκλησίας, και ήταν αναγκαίο να τιμωρήσουμε δια της πυράς πολλούς ώσπου να νιώσουν επιτέλους οι υπόλοιποι την πίστη να καίει βαθιά μέσα τους. Αλλά με το πέρασμα των γενεών, το Αληθινό Όνομα του Υπέρογκου Θεού αποκαλυπτόταν όλο και πλατύτερα πάνω στη γη. Μόνο οι Αμερικανοί, στο μεγαλύτερο μέρος τους, έμεναν ακόμη αγκιστρωμένοι στις ταπεινές προλήψεις τους. Οχυρωμένοι στην επιστήμη τους αντιστέκονταν πεισματικά στη Χάρη. Έτσι, το έτος 271, εξαπολύθηκε η Πρώτη Σταυροφορία, κυρίως εναντίον των Αμερικανών αλλά και κατά των Ιρλανδών, των οποίων οι αιρετικές απόψεις δεν στηρίζονταν στην επιστήμη' οι Ιρλανδοί εκμηδενίστηκαν όλοι, σχεδόν ώς τον τελευταίο άντρα. Οι Αμερικανοί ήταν περισσότερο σθεναροί, μα αυτή η δυσκολία δεν κατάφερε παρά να φέρει πιο κοντά τούς πιστούς και να ενώσει ακόμα περισσότερο την Εκκλησία.

Αυτή η Πρώτη Σταυροφορία έγινε για να καταπολεμήσει την Πρώτη Μεγάλη Αίρεση της Εκκλησίας, την αίρεση που υποστήριζε ότι ο Υπέρογκος Θεός ήταν ένα πράγμα και όχι Θεός, όπως είχε διαμορφωθεί απο τον Μαύρο Γκερσάιμερ. Τελείωσε με επιτυχία όταν ο αρχηγός των Αμερικανών Λάιονηλ Αντερμέγιερ, συνάντησε την αυτού Σεβασμιότητα Παγκόσμιο Αυτοκράτορα - Επίσκοπο Ιωάννη τον Δεύτερο, και συμφώνησε ν' αφήσει ελεύθερους τους αντιπροσώπους της Εκκλησίας στο να διδάσκουν και να προσηλυτίζουν τα πλήθη ανεμπόδιστοι στη χώρα του. Ίσως να μπορούσε να επιτευχθεί μια πιο σκληρή συμφωνία, όπως υποστηρίζουν πολλοί σχολιαστές, αν δεν μάστιζε και τις δύο πλευρές η πανούκλα και ο υποσιτισμός, καθώς η παγκόσμια σοδειά είχε πέσει σχεδόν στο μηδέν. Η μείωση του πληθυσμού σε λιγότερο από το μισό, ήταν μια ευτυχής συγκυρία γιατί διαφορετικά ολοκληρωτικός λιμός θα είχε ακολουθήσει την αναδιοργάνωση των εποχών.

Στις εκκλησίες όλου του κόσμου, οι λαοί ικέτευαν τον Υπέρογκο Θεό για να δώσει ένα σημάδι τον ότι είχε Δει τη μεγάλη νίκη πάνω στους άπιστους Αμερικανούς. Όλοι όσοι ήταν αντίθετοι σ'αυτή τη θεάρεστη πράξη θανατώθηκαν. Εκείνος απάντησε στις προσευχές μας το 297, μετακινούμενος γρήγορα προς τα εμπρός σε μια σχετικά Μικρή Απόσταση, ακουμπώντας κυρίως στον Ειρηνικό Ωκεανό και εκτεινόμενος τόσο μακριά προς Νότο ώστε να φτάνει την Αντάρτη, εκεί που ήταν τότε ο Τροπικός του Καρκίνου, ο άλλοτε Ισημερινός. Μερικά από τα αριστερά πόδια Του κάλυψαν τις πόλεις κατά μήκος της δυτικής αμερικανικής ακτής, φτάνοντας στα νότια την Γκουανταλαχάρα (όπου το αποτύπωμα του ποδιού Του σημειώνεται μέχρι σήμερα από το Ναό του Ιερού Δακτύλου), περιλαμβάνοντας μερικές πόλεις όπως το Σαν Φρανσίσκο που ήδη αναφέρθηκε. Ονομάζουμε αυτό το γεγονός Πρώτη Ανύψωση' θεωρήθηκε πολύ σωστά σαν η καλύτερη απόδειξη του θυμού του Υπέρογκου Θεού προς την Αμερική.

Αυτό το συναίσθημα απλώθηκε και ωρίμασε ακόμα και στην ίδια την Αμερική. Εξαγνισμένος από την πείνα, την πανούκλα, τους δυνατούς σεισμούς και τις άλλες διαταραχές της φύσης ο πληθυσμός μπορούσε πια να δεχτεί καλύτερα τα λόγια των ιερέων, καταφεύγοντας ως τον τελευταίο άντρα στην Εκκλησία. Μαζικά προσκυνήματα γίνονταν για να δουν το σώμα του Υπέρογκου Θεού να εκτείνεται από το ένα ώς το άλλο άκρο της χώρας τους. Γενναιότεροι προσκυνητές ανέβαιναν σε ιπτάμενα αεροπλάνα, και πετούσαν πάνω από τον ώμο του, όπου άγριες καταιγίδες λυσσομανούσαν ασταμάτητα για εκατοντάδες χρόνια.

Εκείνοι που προσηλυτίστηκαν έγιναν πιο Ακραίοι στην πίστη απ' τ' αδέλφια τους που είχαν πιστέψει παλαιότερα, στην άλλη πλευρά του κόσμου. Είχαν μόλις ενωθεί τα Αμερικανικά Συμβούλια με τα δικά μας και όμως αποχώρησαν μετά από μια διαφωνία σε ένα σημείο του δόγματος, στη Σύνοδο του Νεκρού Κυπρίνου (322). Αυτή η ημερομηνία σημειώνει τη γέννηση της Παγκοσμίου Καθολικής Θυσιαστικής Εκκλησίας. Εμείς, της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δεν είχαμε εκείνες τις μακρινές μέρες τη χαρά των αρμονικών σχέσεων με τους Αμερικανούς αδελφούς μας, όπως σήμερα.

Το σημείο του δόγματος πάνω στο οποίο διαφώνησαν και χωρίστηκαν οι δύο Εκκλησίες ήταν, όπως είναι γνωστό, το θέμα του αν θα έπρεπε η ανθρωπότητα να φορά ρούχα που μιμούνταν τη μεταλλική λάμψη του Υπέρογκου Θεού ή όχι. Ισχυρίστηκαν ότι κάτι τέτοιο αποτελούσε υβριστική εξύψωση του ανθρώπου στη θέση του Θεού, μα στην πραγματικότητα ήταν μια προμελετημένη μομφή προς τους Ορθόδοξους ιερείς, που φορούσαν πλαστικά ή μεταλλικά στολίδια προς τιμή του Δημιουργού τους.

Αυτή η διαφωνία εξελίχθηκε στη Δευτέρα Μεγάλη Αίρεση. Καθώς αυτή η μακρόχρονη περίοδος της συγχύσεως έχει ικανοποιητικά περιγραφεί αλλού, θα περιοριστούμε εδώ να αναφέρουμε απλώς ότι η διαφωνία έφτασε στην αποκορύφωσή της με τη Δευτέρα Σταυροφορία που εξαπέλυσε εναντίον μας η Αμερικανική Παγκόσμια Καθολική Εκκλησία το 450. Επειδή διατηρούσαν ακόμη αρκετές από τις μηχανές τους μπόρεσαν να επιβάλουν την άποψή τους, να λεηλατήσουν πολλά από τα μοναστήρια κατά μήκος των ακτών της Ιεράς Θαλάσσης, να κηλιδώσουν τις γυναίκες μας και να αποσυρθούν ένδοξα στην πατρίδα τους.

Από τότε, όλοι στον κόσμο δεν φορούν παρά μόνο μάλλινες ή γούνινες ενδυμασίες. Όλοι όσοι αντιδρούσαν σ' αυτή τη θεάρεστη πράξη θανατώθηκαν.

Θα ήταν λάθος όμως να δώσουμε υπερβολική έμφαση στους αγώνες του παρελθόντος. Στη διάρκειά τους η πλειονότητα των ανθρώπων ζούσαν ειρηνικά με την πίστη τους, προσφέρονταν να θυσιαστούν τακτικά και προσεύχονταν κάθε δύση και ανατολή (όποτε συνέβαιναν) ικετεύοντας τον Υπέρογκο Θεό να εγκαταλείψει τον κόσμο μας, αφού είμαστε ανάξιοί Του.

Η Δευτέρα Σταυροφορία άφησε πλήθος προβλήματα στο διάβα της' τα επόμενα πενήντα χρόνια ήταν, στο σύνολο τους, χρόνια δυστυχίας. Ο αμερικανικός στρατός γύρισε στην πατρίδα του για να την βρει καλυμμένη από φωτιά και λάβα, με τον αέρα γεματο δύσοσμες στάχτες. Η τεράστια πίεση πάνω στη δυτική ακτή της χώρας τους έκανε να εκραγούν πολλά ηφαίστεια κατά μήκος της μεγαλύτερης οροσειράς τους, των Βραχωδών.

Εκείνοι, ερμηνεύοντας σωστά τούτα τα σημάδια, κατάλαβαν πως η συμπεριφορά τους δεν τους εξιλέωνε στα μάτια του Υπέρογκου Θεού (γιατί, παρ' όλο που ποτέ δεν αποδείχτηκε ότι έχει μάτια, σίγουρα μας βλέπει). Και, βλέποντας πως ο υπόλοιπος κόσμος δεν είχε δεχτεί τόσο μεγάλη τιμωρία, συμπέραναν σωστά πως η αμαρτία τους ήταν το οτι εξακολουθούσαν να μένουν προσκολλημένοι στην τεχνολογία τους και τα όπλα της τεχνολογίας τους, παρά τη θέληση του Θεού.

Με την πίστη να γιγαντώνεται μέσα τους, κατέστρεψαν και το τελευταίο όργανο της επιστήμης, από τα Πυρηνικά ως τα Ανοιχτήρια, και έριξαν εκατό χιλιάδες παρθένες σε επιλεγμένα ηφαίστεια για να εξευμενίσουν τον Θεό. Όλοι όσοι αντιδρούσαν σ' αυτή την θεάρεστη πράξη θανατώθηκαν και μερικοί φαγώθηκαν τελετουργικά.

Εμείς, οι πιστοί της Παγκόσμιας Ορθοδόξου Εκκλησίας, επιδοκιμάσαμε την αυθόρμητη πράξη των αδελφών μας. Μα και πάλι δεν μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι ότι εξαγνίστηκαν αρκετά. Τώρα που εκείνοι δεν διέθεταν κανένα όπλο, ενώ εμείς είχαμε ακόμη μερικά, ήταν φανερό πως μπορούσαμε να τους βοηθήσουμε στον εξαγνισμό τους. Έτσι, μια ισχυρή αρμάδα από 166 ξύλινα πλοία ταξίδεψε ώς την Αμερική για να την βοηθήσει να υποφέρει για την πίστη και να φέρει πίσω, από καθαρή τύχη, αρκετά λάφυρα. Αυτή ήταν η Τρίτη Σταυροφορία του 482, υπο τον Ιωάννη τον Παχύσαρκο.

Ενώ οι δύο αντίπαλοι στρατοί πολεμούσαν έξω από τη Νέα Υόρκη, συνέβη η Δευτέρα Ανύψωση. Κράτησε πέντε μόλις λεπτά.

Σ' αυτά τα πέντε λεπτά ο Υπέρογκος Θεός γύρισε στο αριστερό πλευρό Του, σύρθηκε από το κέντρο της τότε Βορειοαμερικανικής ηπείρου, διέσχισε τον Ατλαντικό σαν να ήταν ρυάκι, υπερπήδησε την Αφρική και αναπαύθηκε στο Νότιο Ινδικό Ωκεανό, εξαφανίζοντας μ' ένα από τα πίσω Του πόδια τη Μαδαγασκάρη.

Νύχτα έπεσε παντού πάνω στη γη. Όταν ήρθε η αυγή, δεν υπήρχε ούτε ένας πια που να μην πίστευε στη Δύναμη και τη Σοφία του Υπέρογκου Θεού, του Πατέρα κάθε Τρόμου και Δύναμης. Δυστυχώς, ανάμεσα σε κείνους που δεν μπορούσαν πια να πιστέψουν ήταν οι αντιμαχόμενοι στρατοί που σαρώθηκαν δια μιας από ένα κύμα γης και βράχων που σήκωσε στο Πέρασμά Του ο Θεός.

Στο χάος που ακολούθησε μόνο μια λογική επικράτησε: η λογική της Εκκλησίας. Η Εκκλησία ανακήρυξε σαν Τρίτη Μεγάλη Αίρεση την ιδέα που υποστήριζε ότι οποιοδήποτε είδος μηχανών ήταν επιτρεπτό στον άνθρωπο, παρά τη Θεία Θέληση. Υπήρξαν μερικές δογματικές αντιδικίες για το αν τα βιβλία ήταν μηχανές ή όχι. Για καλό και για κακό αποφασίστηκε ότι ήταν. Έτσι από τότε και στο εξής ελεύθερη όλη η ανθρωπότητα δεν έκανε τίποτε άλλο από του να προσεύχεται στον Υπέρογκο Θεό να μετακινηθεί σ' ένα κόσμο πιο αντάξιο της Δύναμής Του. Τους ίδιους χρόνους αυξήθηκε η συχνότητα των θυσιών και εγκαινιάσθηκε η μέθοδος του Αργού δια Πυρός Θανάτου (499). Στα χρόνια που ακολούθησαν μεγάλη Ειρήνη απλώθηκε στη γη, μια Ειρήνη που κράτησε ώς το 900. Όλο αυτό το διάστημα ο Υπέρογκος Θεός δεν μετακινήθηκε' αληθινά έχει λεχθεί πως οι αιώνες δεν είναι παρά δευτερόλεπτα γι' Αυτόν. Ίσως η ανθρωπότητα να μην έχει γνωρίσει πιο μακρόχρονη ειρηνική περίοδο, 400 ολόκληρα χρόνια ειρήνης και γαλήνης - μια γαλήνη που υπήρχε στην καρδιά της αν όχι στον έξω κόσμο, αφού ο κόσμος ήταν φυσικά σε κάποια Αταξία. Η μεγάλη δύναμη από τη μετακίνηση του Υπέρογκου Θεού κατά μήκος του μισού κόσμου είχε αλλάξει τη διαδοχή της μέρας με τη νύχτα σε μεγάλο βαθμό' μερικοί μύθοι λένε ότι, πριν την Δευτέρα Ανύψωση, ο ήλιος ανέτειλε στην ανατολή και έδυε στη δύση - ακριβώς το αντίθετο από τη γνωστή σε μας φυσική σειρά.

Βαθμιαία, αυτή η ειρηνική περίοδος είδε κάποια επαναφορά της τάξης των εποχών και κάποια απαλλαγή από τις πλημμύρες, τις αιμάτινες βροχές, τις χαλαζοθύελλες, τους σεισμούς, τους κατακλυσμούς παγοκρυστάλλων, τους κομήτες, τις ηφαιστειακές εκρήξεις, τις δηλητηριώδεις ομίχλες, τους καταστρεπτικούς ανέμους, την ξηρασία, τις επιδημίες λύκων και δράκων, τα παλιρροϊκά κύματα, τις ετήσιες θύελλες και τις απρόβλεπτες βροχές και τόσες άλλες πληγές, για τις οποίες μιλούν τόσο γλαφυρά τα γραπτά της εποχής. Οι Πατέρες της Εκκλησίας αποσυρόμενοι στη σχετική ασφάλεια των εσωτερικών θαλασσών και των ηλιόλουστων λιβαδιών της Γκομπιλάνδης στη Μογγολία, εγκαθίδρυσαν μια νέα Ορθοδοξία, καλά υπολογισμένη στη θέρμη της προσευχής και την πλούσια προσφορά ανθρωποθυσιών, σαν ικεσία προς τov Υπέρογκο Θεό να αφήσει τον φτωχό ερειπωμένο κόσμο μας για κάποιον καλύτερο και ουσιαστικότερο.

Έτσι φτάνουμε σχεδόν ώς τις μέρες μας στο έτος 900, μόλις δέκα χρόνια πριν από σήμερα.

Αυτό το έτος ο Υπέρογκος Θεός εγκατέλειψε τη γη μας!

Θυμηθείτε, παρακαλώ, ότι η Πρώτη Αναχώρηση το 89 κράτησε μόνο είκοσι μήνες. Τώρα, ο Υπέρογκος Θεός λείπει μακριά μας το μισό αυτό αριθμό σε χρόνια! Τον χρειαζόμαστε πίσω δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς Αυτόν, όπως έπρεπε να το είχαμε καταλάβει Χρόνια πριν, αν δεν είχαμε την Βλασφημία στις καρδιές μας!

Στο ξεκίνημά Του έστειλε τον ταπεινό μας πλανήτη σε τέτοια τροχιά που είμαστε καταδικασμένοι σε βαρύτατο χειμώνά όλο το χρόνο' ο ήλιος είναι μακριά μας, συρρικνωμένος' οι θάλασσες μένουν παγωμένες το μισό χρόνο' παγόβουνα κυλούν στα χωράφια μας, ακόμα και το μεσημέρι χρειάζεσαι κάποιο φως για να διαβάσεις! Με μεγάλη συμφορά τιμωρηθήκαμε!

Μα ό,τι κι αν παθαίνουμε, το αξίζουμε. Είναι μια δίκαιη τιμωρία γιατί όλους αυτούς τους αιώνες της εποχής μας, όταν είμαστε σχετικά ευτυχισμένοι και ήσυχοι, προσευχόμαστε σαν ηλίθιοι να φύγει από τον κόσμο μας o Υπέρογκος Θεός.

Ζητώ από όλους τους Εκλεγμένους Γέροντες του Συμβουλίου να αποκηρύξουν αυτές τις προσευχές σαν την Τετάρτη και Μεγαλυτέρα Αίρεση και να διακηρύξουν πως στο εξής όλες οι προσπάθειες της ανθρωπότητας θα είναι αφιερωμένες στο να παρακαλούν τον Υπέρογκο Θεό να ξαναγυρίσει κοντά μας το συντομότερο.

Ζητώ επίσης αύξηση του ρυθμού των θυσιών. Το να διστάζουμε απλά και μόνο επειδή μας λείπουν οι γυναίκες δεν οδηγεί πουθενά. Ζητώ, τέλος, να εξαπολυθεί μία Τετάρτη Σταυροφορία γρήγορα, πριν ο αέρας που αναπνέουμε αρχίσει να παγώνει μέσα στα πνευμόνια μας.